Feeds:
Berichten
Reacties

Het is inmiddels 2020 en wij hebben mogelijk allerlei verwachtingen voor dit jaar. De tijd zal het leren. In ieder geval wil ik toch nog even terugblikken naar de werkelijkheid van onze laatste knotdag op 28 december 2019.

Voor de tweede achtereenvolgende keer waren wij bij Toby en Adriaan van Eijk met een niet verwachte maar best grote opkomst aan vrijwilligers. De knotbomen die geknot moesten worden waren allemaal geknot maar er moest toch nog veel gezaagd worden. De vorige keer hadden wij al dunne en dikke afkomende takken gescheiden. De dikke takken werden deze keer allemaal met menskracht naar één plek gesleept om in meterstukken verzaagd te worden. Marcel Voorend die op verzoek deze keer weer eens aanwezig was heeft voor de koffie alles met de nodige hulp verzaagd. Deze meterstukken gingen meteen onze aanhangwagen met huif in. Het hout is daarna meteen naar onze afnemer Arthur weggebracht.

Naast de wilgen die de vorige keer geknot waren hebben wij ook drie nieuwe aangeplant. Omdat in de weide ook nogal eens schapen lopen die naast het gras ook wel eens wat anders willen, schillen deze soms de bast van de jonge wilgen. Twee vrijwilligers hebben daarom gelijktijdig de jonge aanplant voorzien van gaas.

Maar er was nog een forse klus, het hakhoutbosje. Iedere keer als wij bij de familie Van Eijk komen dunnen wij hierop een deel of zetten hier en daar een boom weer af. Een flink stuk helemaal afzetten doen wij nooit. De schaduw is door de struiken en bomen weg waardoor onkruiden en dan met name bramen heel snel groeien en alles overwoekeren. Nu is er deze keer wel met de bosmaaier gemaaid, maar de bramen waren gelukkig niet zo hoog. Op verschillende plekken zijn er met de hand de nodige elzen, essen en meidoorns afgezet. Familie Van Eijk ook weer tevreden omdat het doorzicht nu weer wat beter is.

Alsof het niet genoeg was nog een paar uitdagingen. Een paar grote knotwilgen die op het land van de buurman staan zijn gedund (gestikt). Eveneens stond op het land van de buurman een hele grote knotboom met zware overhangende takken. Marcel vond dit gelukkig een uitdaging en heeft de knotwilg met de motorzaag geheel ontdaan van alle vaak zware takken. Dit werd ondersteund met de hulp van andere vrijwilligers om de afkomende takken weer fatsoenlijk als takkenbossen neer te leggen. De komende weken zullen al deze takkenbossen worden versnipperd. Deze laatste knotdag van 2019 is er tot mijn voldoening heel veel en verschillend werk verricht.

Komende zaterdag de eerste werkdag in het nieuwe jaar zijn wij weer te gast bij de familie Boxhoorn of de wel het Honderdschelaantje 4 in Nieuwer Ter Aa. Deze keer heb ik uitgebreid de weersverwachtingen geraadpleegd. Of het toeval is of niet maar als wij daar werken is het vaak slecht weer en hierdoor ook een modderboel. Als de verwachting klopt zal het deze keer droog zijn en zelfs aardig weer.

Deze keer gaan wij verder op het dijkje met wat wij aan het doen waren. Gezien vanaf de A-2 hebben wij al een flink aantal meestal jonge knotbomen geknot en werken wij terug richting voormalige boerderij. Daar staan ook de oudere en dikkere knotbomen. Evenals bij een schuurtje dichtbij de boerderij. Hier staan zo’n drie forse knotbomen die op verzoek van de familie Boxhoorn zeker geknot moeten worden. Als het weer meezit en de opkomst aan vrijwilligers behoorlijk is kunnen wij hopelijk alle te knotten bomen knotten en met de kettingmotorzaag netjes afwerken.

De vorige keer hebben wij van alle afkomende takken flinke stapels gemaakt. Met hetgeen er komende zaterdag bijkomt is waarschijnlijk veel te veel om allemaal als oeverbeschoeiing te verwerken. Dit is ook een reden geweest om te proberen een houtversnipperaar te regelen. De opvolger van Jaco en Ellen Fokker, Paul Hoogerbrugge beschikt niet over een versnipperaar. Ik probeer nu via de familie Boxhoorn iets te regelen, of dit lukt en of dit al zaterdag zal zijn is nog een groot vraagteken.

Komende zaterdag komt is er bij de familie Boxhoorn een verjaardagsfeestje. Na pakweg 13.00 uur komt er bezoek. Mijn verzoek is om een deel van de auto’s net als vorige keer wat meer bij de weg te parkeren. Voor degenen die nog niet op deze locatie zijn geweest. Op onze website vindt je onder “Boerderij Van Treur” de betreffende locatie. Wij starten zoals altijd rond 09.00 uur en voor koffie/thee wordt in principe gezorgd.

14 december

Op 14 december waren wij te gast bij Toby en Adriaan van Eijk. Degenen die wat langer meehelpen bij het knotten weten nog dat hij lang veeboer is geweest en later alleen pinken opfokte. Daarnaast hadden zij een aantal jaren al een Bed and Breakfast onder de naam “Vredelust”. In de stallen treffen wij nu geen enkele koe of pink meer aan. Adriaan is nu al een tijdje geheel gestopt met boeren en verpacht nu een deel van zijn grasland aan een andere boer. Begrijpelijk maar ook wel jammer. Een boerderij en een weiland zonder vee heeft toch een ander karakter en geeft ook een wat ander gevoel althans bij mij.

Bijna twee jaar geleden hebben wij een deel van de daar staande knotbomen onderhanden genomen. Op zaterdag de 14e hebben wij de andere 16 kleine en grote knotbomen geheel geknot. De weergoden waren ons niet goed gezind tijdens onze werkzaamheden. Best wel wat regen, wind en modder. Het streven was om na het knotten nagenoeg alle bomen meteen netjes af te werken met de motorzaag. Dit kost tijd die eigenlijk niet beschikbaar was. Toch heeft Wim Kaars en de Ed’s tot een uur of drie alles afgewerkt en grotendeels opgeruimd. Maar wij zijn daar nog niet klaar!

De inschatting is dat tussen de feestdagen het aantal aanwezige vrijwilligers wat lager is dan gebruikelijk. Ons streven maar ook in het belang van onze ex boer is om ieder project waar wij werken dit ook zoveel mogelijk volgens de afspraak uit te voeren of wat vooraf als wenselijk is aangegeven. Komende zaterdag de 28e december zijn wij daarom wederom bij de familie Van Eijk. De geknotte bomen staan er prima bij, maar er is daar nog meer te doen. Een aantal grote knotbomen vlak bij het Bed en Breakfast deel moet gedund (gestikt) worden. Dit is altijd een precieze en tijdrovende klus. Daarnaast moet het afkomende dikkere hout worden verzaagd in meterstukken maar ook gelijktijdig in de aanhangwagen geladen. Mogelijk kan dit deze dag nog naar een houtafnemer. Aan de zijkant/achterkant is een oud en best mooi geriefbosje. Hier moet wat gedund en gesnoeid worden. Zoals tegenwoordig bijna overal staan daar ook best veel bramenstruiken die ook weer een kopje kleiner gemaakt moeten worden. Al met al best heel wat verschillende beheerwerkzaamheden.

Mocht de opkomst aan vrijwilligers groter zijn dan ingeschat en de werkzaamheden sneller gereed zijn dan wij hebben ingeschat dan kunnen wij vlakbij bij de familie Van der Tol nog een paar bomen gaan knotten.

Zoals gebruikelijk verzamelen wij weer rond 09.00 bij de familie Van Eijk. Omdat zij het deze dag druk hebben is er deze keer wel koffie/thee maar geen soep rond 12.30 uur. Op onze website treffen jullie onder locaties bij Adriaan van Eijk het adres aan via Google Maps. Het is nu nog te vroeg om een goed beeld te krijgen van het weer op onze laatste knotdag van dit jaar op deze 28e december. Vermoedelijk is het niet koud en best aardig weer.

30 november

Op 30 november is er gewerkt bij Wim van der Tol. Met Ed Middelweerd heb ik voorafgaande aan deze dag, omdat ik niet aanwezig kon zijn, samen verkend wat deze werkdag ongeveer aan beheerwerk uitgevoerd kon worden. Keuzes en mogelijkheden genoeg op deze hele mooie locatie.

Een flinke opkomst deze dag, best weer en flink wat werk verzet. Bij de voormalige stallen zijn twee forse knotbomen onderhanden genomen samen met de stagiairs. Helemaal aan het einde van de houtkade zijn ondermeer een tweetal grote knotwilgen van hun zware last ontdaan. Gezien de snelle groei van de woekerende bramen zijn deze voor de tweede keer dit jaar door Arthur met de motorzeis weer grotendeels gemaaid. Je kan er nu weer lopen zonder te struikelen.

Tijdens de koffiepauze heeft de familie Van der Tol onze vrijwilligers weer voorzien van meer dan alleen koffie en thee. Dit maakt het werken op deze locatie extra fijn. Gezien de lengte en de hoeveelheid knotbomen en de vele meidoornstruiken zullen wij hier nog zeer regelmatig beheerwerk gaan uitvoeren. Waarschijnlijk gaan wij dit knotseizoen hier in ieder geval nog een keer werken. Helaas geen foto’s deze keer om een indruk te kunnen geven van de verrichtingen door onze vrijwilligers en stagiairs.

Komende zaterdag zijn wij bij Toby en Adriaan van Eijk. Dit is eveneens één van onze vaste projecten. Ruim een jaar gelden hebben wij hier eveneens gewerkt en toen zo’n 15 bomen geknot. Deze keer proberen wij ruim de andere helft van de knotbomen van hun takken te ontdoen. Als het even meezit gaan wij ook nog op het hakhoutbosje dunnen en maaien. Bij de familie Van Eijk is minimaal ook altijd koffie en thee tijdens de pauze aanwezig. De pauze gebruiken wij ook meteen om nog wat nieuwtjes en ontwikkelingen aan te geven. Het parkeren van de auto’s doen wij weer zoveel mogelijk achter de stallen.

Op onze website treffen jullie onder locaties bij Adriaan van Eijk het adres aan via Google Maps. De weersverwachting is volgens mij niet slecht maar laarzen zijn daar nagenoeg altijd nodig. Wij verzamelen zoals gebruikelijk weer rond 09.00 uur bij de Van Eijks.

Zaterdag 16 november

Op 16 november hebben wij gewerkt bij de opvolger van de Lycklama’s namelijk Willem van de Linde. Voor hem en ons even aftasten. Willem stond ons al op te wachten. Koffie zat er deze keer nog niet in maar eventueel wel een toilet. Omdat het naar de houtsingel best een eind lopen is zochten wij een oplossing om de gereedschap aanhangwagen vlak bij de werkplek te krijgen. Dit werd ook ter plekke geregeld. Hij bleek over een soort wiellaadschop met trekhaak te beschikken. Evert heeft deze met de aanhangwagen naar de werklocatie gereden. Wel zo makkelijk als je op de ladders en de kruiwagen na bijna al ons gereedschap bij de hand hebt.

Ter plekke gekeken hoe alles erbij stond en waar wenselijk bomen geblest die verwijderd konden worden. Ondanks ons intensieve maaiwerk in het voorjaar waren de bramen weer flink gegroeid. Dus naast boompjes afzetten en takken (ver)zagen en op de houtrillen neerleggen ook het nodige maaiwerk. Arthur is hier nagenoeg de hele ochtend mee bezig geweest. Het eerste deel van de houtsingel ziet er nu al weer best goed uit. Wij komen hier dit seizoen zeker nog een aantal keren terug.

Bijna altijd maak ik foto’s van onze beheerwerkzaamheden, ook deze keer. Techniek is mooi, maar soms ook kwetsbaar. Achteraf bleek dat de geheugenkaart in mijn fototoestel op één foto na alles spontaan had gewist. Deze enige foto geeft in ieder geval wel iets weer van ons werk aldaar. De tweede foto die met de smartphone is gemaakt geeft een indruk van de best lange maar ook mooie eikenlaan.

Komende zaterdag werken wij bij familie Van der Tol (voormalige geitenboerderij). Hier is nog heel veel werk te verzetten. Omdat ik deze zaterdag niet aanwezig kan zijn hebben Ed Middelweerd en ik twee weken geleden al een voorverkenning uitgevoerd. Ed Middelweerd is deze dag ook de coördinator.

Bij de stallen gezien richting snelweg staan twee forse knotwilgen. Deze moeten geknot worden. Op de lange houtkade kunnen zeker helemaal achteraan de nodige wilgen met zware takken worden geknot. Ed Middelweerd weet daarnaast bij welke oude en slechte knotbomen ook de takken eraf moeten om deze bomen nog een aantal jaren overeind te laten staan.
Dit voorseizoen zijn alle bramenstruiken nog met de motorzeis over de hele kade  onderhanden genomen. Daarna zag de houtkade er weer keurig uit en bovendien goed beloopbaar. Tot onze verbazing was alles weer overwoekerd met bramenuitlopers.  De bramen vliegen figuurlijk door de stikstofdispositie bijna de grond uit. De Ed’s hebben die dag ervaren dat het net struikeldraad is. Als iemand ook deze dag met de motorzeis de kade van bramen wil ontdoen dan graag. Denk bij het zware werk ook aan de valhelmen. Een ongeluk(je) op deze locatie willen wij zeker voorkomen!

Wel voor iedereen een aandachtspunt. Door de bramenuitlopers is het zicht op ons gereedschap wat beperkt. Zet het gereedschap bij niet gebruik goed tegen een boom en als je elkaars gereedschap leent geef dit dan duidelijk aan. Dit bespaart na afloop van ons werk weer het nodige niet wenselijke maar wel tijdrovende speurwerk naar vermist gereedschap.

Wij verzamelen weer rond 09.00 op het erf van familie Van der Tol, Breukelerwaard 2 (zie ook onze website bij locaties). Voor koffie en thee wordt in principe gezorgd. Een toilet is daar eveneens aanwezig. Ik wens jullie een fijne en gezellige werkdag!

Zaterdag 2 november

Onze eerste echte knotdag van dit seizoen op het dijkje bij het Honderschelaantje begon qua weer niet echt goed. Ook deze keer zoals daar bijna gebruikelijk was het weer de eerste uren niet best. Sterker nog het kwam met bakken uit de hemel. Rond 11.30 uur toen ik daar pas aankwam was het droog en ook weer mooi weer. Iedereen heeft wel eens pech zoals ik deze keer, zie foto.

De opkomst was wat lager dan gebruikelijk en door de heftige regenbuien is de groep ruim voor koffietijd gaan schuilen in de voormalige stal van de familie Boxhoorn. Niettemin is er best veel werk verzet. De knotbomen doen het erg goed dus best lange en flinke takken. Onder de hoogspanningskabels moeten wij de knotbomen wat lager houden voor mogelijke spanningsoverslag van de elektriciteitskabels naar de takken van de knotbomen. Na het takken afzagen werd hiermee flink gesleept en takkenstapels gemaakt. De nieuwe boer Paul Hoogerbrugge beschikt niet over een houtversnipperaar dus voorlopig maar takkenstapels aanleggen. Als wij hier een tweede keer hebben gewerkt gaan wij kijken of via de familie Boxhoorn een houtversnipperaar is te regelen. Gelijktijdig gaan wij een volgende keer een deel van de takken verwerken in de oeverbeschoeiing.

Ook deze keer was het lastig om bij een aantal van onze vaste projecten komende zaterdag iets te regelen en aldaar te gaan werken. Ik heb met de opvolger van de Lycklama’s Willem van de Linde contact opgenomen. Hij heeft het erg druk met het laten verbouwen van de woning en het vernieuwen van de veestallen. Wij zijn welkom en moeten vermoedelijk daar ter plekke wel nog het één en ander regelen. Ik heb gezien de gevoerde gesprekken daar alle vertrouwen in. De start zal dus wat rommelig kunnen zijn. Juist op deze zaterdag komt er een grote melkwagen langs die natuurlijk de nodige ruimte nodig heeft. In samenspraak met Willem gaan wij kijken hoe de auto’s zodanig geparkeerd kunnen worden zodat de melkwagen er langs kan.

Nog wat aandachtspunten. Koffie en thee zal deze keer vermoedelijk niet aanwezig zijn. Dus iedereen moet zelf hiervoor zorgen. Toiletgebruik  is met enige aanpassingen in principe wel mogelijk. Met Willem gaan wij ook kijken of de gereedschapaanhangwagen met een soort trekkertje naar onze werkplek gebracht kan worden. Iets vergeten mee te nemen naar de werklocatie en weer gaan ophalen is gezien de afstand niet echt een uitdaging.

Wat gaan wij doen in en rond de heel lange houtsingel? Vorig seizoen zijn wij erin geslaagd om tot ongeveer de helft over zo’n 400 meter de meeste bramenstruiken en vlier te verwijderen. Geen leuke maar wel een noodzakelijke klus om ons nu wat meer op het dunnen van bomen op diverse plekken te gaan richten. De bomen die afgezet (omgezaagd) moeten worden gaan wij eerst blessen met de hiep anders worden soms de verkeerde bomen en struiken afgezet. Het omzagen doen wij met handgereedschap. Belangrijk is dat daarna de afkomende stammen en takken netjes en zo klein mogelijk op takkenrillen (al vaak aanwezig) worden neergelegd.

Vermoedelijk zijn de bramenstruiken ondanks onze noeste arbeid in het voorjaar weer flink uitgelopen. Met de motorzeis proberen wij zoveel mogelijk deze te bestrijden waardoor er ook meer vrije werkruimte is om de te dunnen bomen te vellen. Daarna kan met de kettingmotorzaag alles verzaagd worden en netjes afgewerkt.

Wij verzamelen zoals gebruikelijk weer rond 09.00 uur op de parkeerplaats bij voorheen de Lycklama’s. Het adres is: Zandpad 84. Na kasteel Oudaen even goed opletten, de afslag naar de boerderij rij je gemakkelijk voorbij. Twee aandachtspunten tijdens het werken: draag waar wenselijk of noodzakelijk de valhelm en let zeker daar extra goed waar je het gereedschap neerlegt. Elkaars gereedschap lenen en gebruiken wel duidelijk aangeven en in overleg. Zo voorkomen wij ongelukjes en raken niet onnodig ons gereedschap kwijt!

Verslag 20 april

Afgelopen zaterdag was volgens het knotschema onze laatste knotdag in het voorjaar. En wat voor een dag, zon, behoorlijk warm en een flinke opkomst aan vrijwilligers. Met elkaar hebben wij weer bij de Lycklama’s het nodige gesnoeid, gezaagd en heel veel takken klein gemaakt en op takkenrillen neergelegd. De stallen bij de broers zijn inmiddels leeg en veel materieel waaronder de trekker waren al verkocht. Dit was een klein nadeeltje voor ons want wij moesten met een geleende kruiwagen en al het gereedschap naar de houtsingel lopen. De klus hebben wij met elkaar geklaard. Tot aan de dwarssloot met de stalen balken zijn wij gekomen waardoor wij iets meer dan de helft van de houtsingel al ons beheerwerk is uitgevoerd.

Over ons knotuitje. De vorige keer waren wij bij de familie De Goeij. Daar hebben wij over de uitgebrachte suggesties voor ons knotuitje gestemd. Met een grote meerderheid is toen gekozen voor “De Markerwadden”. Aan alle vrijwilligers was eerder gevraagd om aan te geven of zij de voorkeur hadden voor 11 of 25 mei. Een ruime meerderheid koos voor 11 mei. Voor deze dag is inmiddels voor 14 deelnemers de boot geboekt en betaald. De boot vertrekt om 11.00 uur vanuit de haven van Lelystad. Nadere informatie komt binnenkort. Het is wenselijk om zoveel mogelijk te carpoolen.

Verslag 6 april

Op 6 april waren wij voor de tweede keer bij de boerderij van familie De Goeij. De eerste keer was een niet reguliere knotdag op 30 maart met scouts en een deel van onze knotgroep als ondersteuning en begeleiding. Die keer is er best wat werk verzet maar het was al vanaf het begin duidelijk dat deze klus van zo’n 25 knotbomen niet in één keer geklaard kon worden. Wij zijn deze tweede keer gewoon verder gegaan met waar wij waren gebleven. De knotbomen staan bij familie De Goeij wat verspreid in het land, waardoor wij deze werklocatie konden splitsen in 4 sublocaties. Hierdoor alle ruimte om met de hand de soms forse knotbomen van hun takken te ontdoen al dan niet met behulp van touw.

Eerst was het nog even spannend of wij het deze tweede werkdag hier de klus konden afmaken. Er werd flink gezaagd, met takken naar de stapels gesjouwd en gelijktijdig met de hand en twee motorzagen de knotbomen netjes afgewerkt. Rond 12.45 uur was alles gereed! Dankzij de enorme inzet van onze vrijwilligers en de ex stagiairs. Eén knotboom hebben wij bewust laten staan omdat de wilde eend nog op het nest zat. In het najaar staat deze boom op onze uitvoeringslijst genoteerd. De gastvrije familie De Goeij was blij en tevreden over ons werk en heeft ons tijdens de pauzes ruim voorzien van koffie, thee, koek en soep. Beide keren was het goed werkweer, zelfs een beetje warm gezien er steeds meer jassen en truien aan de bomen hingen.

Komende zaterdag 20 april is onze laatste reguliere werkdag van het voorjaarsseizoen. Wij gaan weer snoeien en zagen bij de broers Lycklama. In het laatste stuk tot aan de dwarssloot met de stalen balken moet nog het nodige worden gedund. In dit stuk staan ook nog twee of drie knotbomen die wij nu nog meteen meenemen en vermoedelijk met de motorzaag afwerken. Hiervoor zijn wel een paar ladders nodig. Wij hebben dan na afloop ruim de helft van dit stuk vrij gemaakt van opslag. Voor het volgende seizoen hebben wij voldoende ruimte gecreëerd om echt te gaan dunnen door wat bomen af te zetten.

De situatie bij de boerderij en stallen van de gebroeders Lycklama zal dan heel anders zijn. Per 1 mei stoppen zij er echt mee. Het vee is al zo’n twee weken geleden bij hen opgehaald en de machines waaronder de oude trekker worden of zijn verkocht via een agrarisch bedrijf. Wat ook echt een nieuwtje is dat eerst de verwachting was dat er geen boer meer op deze locatie zou komen. Er blijkt toch vanaf mei een andere boer dit bedrijf, hoewel nu geheel leeg, gaat overnemen. Voor het bestuur dus weer een uitdaging om de komende maanden contact met de nieuwe boer te gaan opnemen en afstemmen over het gebruik van de houtsingel en mogelijk ook weer een trekker.

Verslag 23 maart

Voor een flink aantal knotters zijn het drukke en afwisselende weken geweest. Het einde van ons knotseizoen nadert maar aan het verzette werk is dit zeker niet te merken. Vele knotters hebben niet betaalde overuren gemaakt.

Op 23 maart is de knotgroep weer bij de familie Van der Tol aan de slag gegaan. Wederom op de mooie maar ook lange houtkade. Bij de voorgaande keren zijn de dikkere stammen bewust op de kade blijven liggen. Met vereende krachten zijn alle stammen eerst vlak naast de brug in het gras neergelegd. Later zijn deze stammen in meterstukken verzaagd. Het gaat inmiddels om zo’n 4 à 5 kuub hout.

Meer naar achteren op de kade zijn nog de nodige knotbomen onderhanden genomen. Hieronder waren een aantal slechte en echt overhangende populieren. Ik was er niet bij maar het gaat om een flink aantal. Het afwerken met de kettingmotorzaag moet later nog uitgevoerd worden.

Woensdag 27 maart was er een werkdag op verzoek. Carolien Kooiman werkt deels voor zeg maar het agrarisch landschap maar geeft ook les op dacht ik een MBO-school. De afspraak was gemaakt dat zij met een mededocent en een aantal leerlingen met vrijwilligers van onze knotgroep in het landschap wilde gaan werken. Via boer Max van Tilburg waar wij vorig jaar twee keer hebben gewerkt was zijn verzoek om op een houtsingel de overhangende takken vlakbij Gunterstein weg te halen. Bij het verplicht machinaal schonen van de sloot heeft hij van deze takken veel last.
De ervaringen met de leerlingen voor hun inzet was wisselend voor onze knotters die hen moesten begeleiden. Niettemin was iedereen tevreden en voldaan na afloop. Max heeft gevraagd of wij binnenkort daar nog een keer willen komen helpen. Hiervoor nog geen afspraken gemaakt.

Afgelopen zaterdag 30 maart was eveneens een extra werkdag waar weer een deel van onze knotters en een groep scouts te gast was bij de familie De Goeij. Zeer gastvrije mensen die vroeger de knotbomen bij de boerderij en in het weiland zelf bij hielden. Gezien zij wat op leeftijd zijn is dit voor hen niet meer mogelijk.

Vermoedelijk is dit een eenmalig project met zo’n 25 kleinere maar ook hele grote knotbomen. Vooraf was afgesproken dat een aantal knotters van ons drie of vier scouts zouden gaan begeleiden. De leeftijd van de scouts was ongeveer van 9 tot 14 jaar en twee begeleiders. Ook hier weer grote verschillen. Een aantal vonden het echt een uitdaging en zaten later op de ochtend boven in de knotboom. Andere scoutjes hadden het na een uur wel een beetje gezien.
De andere helft van onze knotters kon zich uitleven op de grote knotbomen. Ook hier bleek weer één van de knotbomen in gebruik genomen te zijn door een wilde eend. Een nest met een stuk of negen eieren. De boom met nest natuurlijk met rust gelaten.
Op deze mooie behoorlijk warme dag zijn wij best opgeschoten maar toch is pas ongeveer de helft hiervan geknot.

Verslag 9 maart

Tijdens onze vorige werkdag op 9 maart waren wij weer te gast bij de broers Lycklama. Een droge werkdag waar in de ochtend nog niet veel wind was, kortom bijna ideaal weer om op de houtsingel aan de slag te gaan. Door het grote aantal vrijwilligers en niet te vergeten onze stagiairs is er op deze singel flink uitgepakt. Wij vorderen daar gestaag op deze mooie en wat bijzondere werkplek. Ook deze keer zagen vele vrijwilligers weer een drietal reeën vrij rustig en redelijk dichtbij door het weiland lopen.

Niettemin blijft het een flinke klus waar gezien de lengte van de houtsingel wij nu en het komende seizoen zeker nog een aantal keren zullen terugkomen. Een variatie op door de bomen het bos niet meer zien is hier: door de bramen en rozen de sloot niet meer zien een reële optie. Voorafgegaan met de motorzeis voorzien van het shreddermes wordt steeds een forse aanzet gedaan om weer de nodige ruimte te creëren. Aansluitend volgen steeds de andere vrijwilligers met takken-, snoei- en beugelzaagjes om handmatig verdere openheid tussen de bomen en de sloten te krijgen. Al met al schieten wij best op. Dit is goed te merken als je nu gereedschap of iets anders moet ophalen bij de trekker met de aanhangwagen. Je bent nu steeds langer onderweg om weer bij de werkplek te komen. Wij hebben nu inmiddels over ongeveer een lengte van 200 meter heel veel ruimte tussen de bomen en struiken gemaakt.

Tijdens de koffie/thee pauze drinken wij daar altijd op de houtsingel tussen de bomen en struiken zonder enige luxe. Het is een beetje Spartaans maar dit past ook wel bij ons. Even bijpraten, wat nieuwtjes uitwisselen en soms extra aandacht schenken aan een vrijwilliger die iets verdiend heeft. Alle vrijwilligers die wat langer bij onze knotgroep werken krijgen de felbegeerde cap met ons logo. Sommige vrijwilligers dragen ook op andere plaatsen deze cap en maken natuurlijk reclame voor onze vereniging. Door de jaren heen slijt deze cap en zou onze vereniging een stoffig imago kunnen krijgen wat wij natuurlijk niet willen. In ieder geval vond het bestuur dat Rob van Rijn als ambassadeur van onze vereniging aan een nieuwe cap toe was.

Verslag 23 februari

Onze jaarlijkse knotdag op het fort Nieuwersluis was op 23 februari. Als knotgroep hebben wij in de loop der jaren een goede band opgebouwd met de huidige beheerder Fokke de Vries en onze vrijwilligerbegeleider Niels Schouten van Natuurmonumenten. Niels zorgt altijd dat de koffie klaar staat als wij daar komen. Al een klein half jaar is er overleg gaande om de hoge en zware knotwilgen door een aannemer te laten knotten en deze grote bomen ook te verwijderen. Een paar dagen voor onze komst op het fort navraag gedaan over de stand van zaken. De financiering hiervoor en natuurlijk wie gaat welk deel hiervan betalen is kennelijk voorlopig nog niet geregeld. Of beide partijen hier ook uit komen is in ieder geval voorlopig niet bekend.

Voordat wij met ons eigenlijke werk begonnen zijn wij met z’n allen eerst gaan kijken naar het resultaat van de gevlochten heggen. De vlechtheggen zagen er gezien de meeste reacties solide en mooi uit. Best een compliment voor de cursusdeelnemers. Het is de bedoeling dat eind dit jaar er nog een stuk vlechtheg wordt gemaakt door dezelfde cursisten als vorig jaar. De vlechtheg geeft in ieder geval een indruk hoe mogelijk bij een fort de potentiële vijand een beetje opgehouden werd als zij dit wilden bestormen. Het huidige fort uit 1882 was in het verleden zo rond 1840 en zelfs daarvoor eerst een vesting met een veel beperkter geschut evenals verdedigingsmogelijkheden. In Limburg en Brabant werden deze vlechtheggen voornamelijk gebruikt als veekering.

Patrick de huidige uitbater op het fort was over de vlechtheggen eveneens enthousiast. Het fort is nu bijna de hele week geopend en hierdoor zijn er ook meer activiteiten en is het natuurlijk de bedoeling om een meer divers publiek aan te trekken. Binnenkort komt op de website van Patrick ook een artikeltje over de vlechtheggen met foto’s. Iedereen en natuurlijk ook wij zijn hier best blij mee.

Na de mini excursie gingen wij op weg naar de niet geknotte veelal heel hoge en oude knotbomen. Ondanks de vaak gladde steile hellingen en het smalle pad langs de fortgracht is er flink gezaagd en gesleept. Bij sommige knotbomen die in slechte staat waren was het goed opletten om de staande takken te kunnen afzagen. Niettemin zijn wij toch weer een aardig stuk opgeschoten. Een nadeel van de soms zeer beperkte bewegings- en werkruimte is het zicht op het gereedschap. Hoe vaak wij ook vragen om het gereedschap dat niet wordt gebruikt op een goed zichtbare plaats neer te leggen of zetten helpt dit niet echt. Bij de gereedschaptelling bleek na afloop dat een oranje takkenschaar ontbrak. Met z’n vieren zijn wij onnodig een half uur zonder resultaat aan het zoeken geweest. Vorig jaar daar een snoeizaagje kwijtgeraakt en nu een takkenschaar ad 75 euro!

Met de motorzeis voorzien van het speciale shreddermes heeft eerst Arthur en later Wouter zich kunnen uitleven. Eerst is er gemaaid vanaf de vlechtheggen en later vanaf het toegangshek. Het hele paadje vanaf het toegangshek tot de vlechthagen is nu min of meer te belopen. Volgend jaar pakken wij het daar wat anders aan. Wij gaan dan eerst alle takken die op het smalle pad liggen verplaatsen en met palen verwerken als oeverbeschoeiing. De doorgang moet echt toegankelijk zijn waardoor gelijktijdig de kans op het verdwijnen van kostbaar gereedschap een stuk minder wordt. Door schade en schande worden wij mogelijk iets wijzer.

Komende zaterdag gaan wij weer beheerwerk uitvoeren bij de gebroeders Lycklama. Het adres hiervan is: Zandpad 84 in Breukelen. Dit is een stukje na het kasteeltje Oudaen en de fruitverwerker De Schulp. De meesten kennen deze bijzondere locatie inmiddels al. Geen echt knotproject maar een oude houtsingel van een kleine 500 meter lang. De laatste keer dat wij daar waren zijn wij behoorlijk opgeschoten maar de 500 meter zullen wij deze dag zeker niet bereiken, maar iedere 10 meter is mooi meegenomen. Voor dit project wordt ook later een aardige subsidie toegekend welke wij best kunnen gebruiken. De motorzeis zal ook deze keer de nodige maaiuren kunnen maken. Met de motorkettingzaag zal hier en daar ook wat gezaagd gaan worden.

Het weer is vermoedelijk zaterdag deels regenachtig dus zorg in ieder geval voor regenkleding, laarzen of goede waterdichte schoenen. Ook weer zelf koffie/thee en wat te eten meenemen. Sanitair is daar in de natuur. Wij verzamelen weer rond 09.00 uur bij de Lycklama’s, koppelen de aanhangwagen aan de trekker en rijden of lopen naar de werklocatie.