Feeds:
Berichten
Reacties

Eerste knotdag

Tijdens onze jaar- en ledenvergadering van 20 oktober zijn heel veel zaken aan de orde gekomen. De bijgevoegde foto geeft volgens mij iets aan van de sfeer en is dacht ik zodanig dat niemand hier misbruik van kan maken. Komende zaterdag is onze eerste echte werkdag voor het knotseizoen 2018/2019. Het zal voor iedereen weer even wennen zijn en aan het einde van de werkdag bij sommigen wat stijve armspieren opleveren. Als dit zo is een reden temeer om regelmatig aanwezig te zijn om de spieren soepel te houden.

Het bestuur van de knotgroep heeft voorafgaande aan de invulling waar wij gaan werken getracht een minder zwaar programma samen te stellen. De eerste maanden van dit jaar moest om de klussen te klaren teveel tussendoor extra werk worden verzet. Een paar keer is niet erg maar dit was soms wat teveel van het goede.

Inmiddels telefonisch contact opgenomen met Adriaan Vendrig. Wij zijn bij hem en zijn zoon Aschwin van harte welkom. Voor koffie en thee wordt gezorgd. Waar en wat gaan wij deze dag doen? Voor degenen die daar nooit eerder geweest zijn gaan wij eerst een flink stuk met ladders en gereedschap door het weiland lopen. Wij gaan eerst op weg naar de bocht in de Aa. Daar staan zowel knotbomen alsmede een forse elzensingel met aan één kant daaronder een belangrijke afwateringssloot. Omdat bomen en struiken altijd naar het licht groeien zijn veel elzentakken ver over deze afwateringssloot gegroeid. Op zich een mooi gezicht maar slecht voor de bedrijfsvoering. Binnenkort moet een loonbedrijf met een grote en zware trekker deze sloot schonen. Als zo’n stevige elzentak een leiding gevuld met speciale olie stuk trekt dan baalt de loonwerker. Hij kan niet verder werken en het moet worden gerepareerd. Tijd is geld!

Het is geen zwaar werk maar wel goed opletten bij het gebruik van met name de snoeizaagjes. De afkomende takken brengen wij vlak daarbij naar een eilandje waar ter plekke de elzentakken klein worden gemaakt. Vorig jaar hebben wij daar flink huisgehouden onder de knotbomen. Als blijkt dat bij de meesten geen sprake is van achterstallig onderhoud lopen wij via het dijkje een stukje terug waar heel veel knotbomen staan. Als het weer goed is het daar heel fijn werken. De Aa daar ter plekke met de nodige bochten, mooie omgeving en vergezichten. Het is echt noodzakelijk om daar laarzen aan te trekken. Als het gras wat hoog staat heb je in korte tijd natte voeten.

Als het goed is zullen deze keer 4 stagiairs aanwezig zijn, namelijk: Kevin, Hidde, Wessel en Hanna. Vanuit de knotgroep zullen twee ervaren knotters ieder een tweetal stagiairs gaan begeleiden. Ik hoop dat zij het leuk gaan vinden en natuurlijk iets van opsteken en met scherp gereedschap op de juiste wijze het beheerwerk gaan uitvoeren.

Wij verzamelen op het erf van de familie Vendrig waarvan het adres is: Oud Aa 34 B, Breukelen. Op onze website treffen jullie een kopje (werk)locaties aan. Op het erf is in principe genoeg ruimte om te parkeren. Graag wel zodanig dat er niet onnodige ruimte wordt ingenomen. Daarnaast moet er ook ruimte zijn om onze twee aanhangwagens te parkeren. De ervaren knotters weten wel waar wij meestal parkeren.

Met ladders, een kruiwagen vol door Ed Middelweerd geteld gereedschap lopen wij naar de bocht in de Aa. Rond 11 uur pauzeren wij daar ergens op een beetje beschutte plek om wat te drinken en te eten. Wel zelf eten meenemen!

Advertenties

Start seizoen 2018-2019

Binnenkort ontvangen jullie de uitnodiging voor onze jaar- en ledenvergadering op 20 oktober. Het lijkt daarom wat vreemd dat ik een aantal van jullie toch uitnodig voor een werkdag op komende zaterdag 6 oktober. Na mijn toelichting is het hopelijk duidelijk waarom dit is.

Het afgelopen knotseizoen hebben wij het erg druk gehad. Naast de reguliere knotprojecten is er bij twee projecten familie Smit en Peter Nieuwkerk heel veel extra tijd besteed om volgens afspraak het aangenomen werk ook goed uit te voeren. Daarnaast zijn wij voor onze reguliere projecten waarvoor wij mogelijk subsidie krijgen gebonden aan data. Bij die projecten mogen wij alleen beheerwerk uitvoeren tussen 1 oktober en 15 maart. Wij starten ons knotseizoen eigenlijk altijd op de Natuurwerkdag begin november. Buiten deze genoemde periode mag dit niet en krijgen boeren en wij geen eurocent. Dit houdt in dat de periode dat wij bij de subsidiabele projecten kunnen werken een stuk is ingekort. Voor het komend knotseizoen hebben wij hopelijk een betere planning gemaakt waarvan komende 6 oktober deel van uitmaakt.

Wij hebben op 21 april bij boer Lycklama gewerkt met zo’n 8 vrijwilligers. Het gaat niet om knotbomen maar om een houtkade waarvoor als het binnen genoemde periode valt ook voor ons subsidie oplevert. Dus niet die van 21 april omdat het werk buiten eerder genoemde periode viel. Daarna achter de schermen heel veel navraag en gedoe. Gelukkig lijkt het erop dat alle beren nu van de weg zijn en wij aan de slag kunnen, maar wel in dit geval op 6 oktober.

Voor degenen die daar niet bij aanwezig waren even in het kort het hakhout beheer. Bij boer Lycklama is naast de weilanden een hele lange historische houtkade. In de tijd van het vervenen werd deze kade al gebruikt door arbeiders en voor het afvoeren van het veen. De houtkade is zo’n 500 meter lang en de breedte varieert van zo’n 6 tot 30 meter. Hierop staan veel struiken, wat bomen en met name veel braamstruweel. Bij onze eerste werkdag daar hebben wij veel bramenstruweel en vlier verwijderd. In augustus zijn de Ed’s samen met Niels van den Berg (gemeente Stichtse Vecht) daar ter plekke gaan kijken. Dit mede omdat Niels en mijn persoontje een wat andere kijk op het beheer van deze houtkade hebben. Natuurlijk zijn wij daaruit gekomen. Wij gaan daar zowel delen helemaal afzetten en andere delen vrijmaken van braam en vlier. Het is duidelijk wat anders dan knotbomen knotten maar geeft in deze mooie historische omgeving een goed gevoel om deze houtkade te beheren maar vooral ook te behouden.

De paar bijgevoegde foto’s geven hiervan een beetje een indruk. Je kan daar niet met de hele knotgroep werken. Het is te smal waardoor je elkaar in de weg gaat lopen en je moet opletten voor de flinke doornen aan de bramenstruiken. Met de bosmaaier, takkenscharen en beugelzaagjes kan je met een groepje van ± 8 vrijwilligers goed uit de voeten en bovendien beschut werken.

Het is allemaal wat kort dag maar dit kon niet anders. Wie tijd en zin heeft graag bij mij opgeven. Deze dag wel zelf drinken en eten meebrengen. Met boer Evert Lycklama hebben wij hierover en het gebruik van een toilet nog geen (goede) afspraken kunnen maken. Waarom zal ik daar wel aangeven. Wij kunnen wel weer gebruik maken van de trekker met oplegger. Dit scheelt weer het nodige sjouwen naar de houtkade.

Boer Lycklama woont in Breukelen richting familie Smit vlak achter het kasteeltje Oudaen. Het adres is: Zandpad 84.

Dus wie zin en tijd heeft bij mij aanmelden!

Verslag 7 april

Zoals gebruikelijk en deze keer voorlopig een laatste terugblik op onze werkzaamheden van 7 april. Op deze dag werd er verzameld op één locatie namelijk bij Pim van der Tol, maar gewerkt op twee locaties. Wim Kaars ging met Fridus, Fred en Jan naar ons project bij de familie Smit. Wederom daar takken verslepen, palen slaan en takken voor de oeverbeschoeiing aanbrengen. Een erg tijdrovende klus waar wij ons behoorlijk op hebben verkeken.

Het was deze keer een echte mooie voorjaarsdag. De afgelopen maanden hebben wij vaak wel anders meegemaakt. Nu konden wij tijdens de koffiepauze eens lekker in het zonnetje buiten zitten.

Met z’n tienen ging de andere grote ploeg aan de slag langs de oprijlaan. De vorige keer hadden wij er al een flink deel daar geknot. Deze keer de laatste 6 hoge knotbomen. Veel van deze knotbomen zijn niet echt best meer. Gelijktijdig hebben wij daar een viertal wilgenslieten geplant in de opengevallen plekken. Naast het bruggetje over de Aa is met enige moeite gezamenlijk de over en in het water liggende stammen en takken met de kettingmotorzaag door Marcel verwijderd van een grauwe wilg. Pim was hier erg blij mee.

Bij de vele knotbomen langs de kuilplaat zijn ook deze keer een flink aantal wilgen geknot en daarna door Ivo eveneens met de motorzaag netjes afgewerkt. Ondanks de gesplitste knotgroep konden wij bij Pim onze gemaakte afspraken op twee werkzaterdagen nakomen. Daar was ik best blij mee gezien de vele grote en kleine projecten die wij dit seizoen onderhanden hebben genomen.

 

Verslag 24 maart

Onze vorige knotdag zijn wij op een oude locatie bij een nieuwe eigenaar Pim van der Tol aan de slag gegaan. Hieraan voorafgaande zijn met Pim in samenspraak afspraken gemaakt wat wij in principe op twee werkzaterdagen zouden kunnen uitvoeren aan beheerwerkzaamheden en tegen welke prijs.

Voor vele knotters die al jaren en jaren gewend zijn bij de familie Roelofsen het erf op te rijden was het denk ik best even wennen. Heel veel opgeruimd en stallen zonder de honderden geiten. De boerderij is en blijft er staan alleen is de boer nu een particulier geworden. Niettemin was Pim al voorafgaande aan onze komst blij dat wij dit wat achterstallige beheerwerk wilden en ook op korte termijn kunnen uitvoeren.

Met Pim hebben wij afgesproken dat de grote en hoge knotbomen langs de oprijlaan allemaal geknot gaan worden. Eerst was de gedachte om tussen deze hoge knotbomen nieuwe slieten te planten en deze over een aantal jaren wat lager te gaan knotten dan de huidige hoge knotbomen. Gezien de beperkte ruimte en breedte van de oprijlaan zouden de takken te breed, te dicht en te laag gaan groeien en bestelauto’s kunnen beschadigen. Dit doen wij bij nader inzien dus niet.

Langs de nu schone kuilplaat wilde Pim eerst alle knotbomen geknot hebben. Gezien het vele licht wat na het knotten de bodem zou bereiken met als gevolg dat er heel veel grote en hoge onkruiden zouden gaan komen heb ik Pim op andere gedachten kunnen brengen. Afspraak is nu dat de hele bomenrij ongeveer om en om geknot gaan worden. Dit is ook voor ons indirect van belang. Wij zouden het anders niet in twee keer redden om al deze knotbomen van hun soms flinke takken te ontdoen. Door nu te spreiden kunnen wij volgend jaar of het jaar daarop de andere helft van de knotbomen onderhanden nemen.

Op deze zaterdag 24 maart is een deel van onze vrijwilligers bij de oprijlaan aan het werk gegaan en de anderen bij de kuilplaat. Ed Middelweerd stuurde de vrijwilligers aan bij de kuilplaat en mijn persoontje bij de oprijlaan. Je kan niet overal tegelijk zijn. Dit werkte goed en zo gaan wij het voortaan ook doen als op één locatie op verschillende plaatsen gewerkt moet worden. Bij Pim en familie wordt voor ons ook aan het inwendige van de mens gedacht. Naast koffie/thee en cake was er rond 13.00 uur soep en zelfs belegde broodjes.

Voorgaande weken ben ik een keer met Ed Middelweerd en later met Wim Kaars bij weer een nieuw project bij boer Evert Lycklama gaan kijken. Het gaat daar om geheel iets anders. Een hakhoutlint van zo’n 500 meter lang en pakweg 10 meter breed. Heel bijzonder maar wel een ruig stuk en wat lastig om daar te komen en te werken. Inmiddels met Evert hierover afspraken kunnen maken voor vervoer etc. Dit is in principe een grote klus voor een jaar of 4! Wij gaan daar op 21 april een eerste aanzet doen, niets meer en ook niet minder.

 

Verslag 10 maart

Op zaterdag 10 maart zijn wij na een paar jaar weer gaan knotten bij de familie Van Eijk. Dit was op verzoek van de familie mede omdat zij gastenverblijven verhuren waarvoor een mooi uitzicht best wenselijk is. Het ging voor het grootste deel om vrij jonge en een aantal oudere knotbomen en een best mooi en zeker oud hakhoutbosje.

Met een grote groep en best goed weer maar wel weer nat gras gingen de knotters gewapend met ladder en gereedschap alleen of met z’n tweeën de betreffende knotboom te lijf. Het gros betrof toch wel de kleinere knotbomen die vrij snel van hun takkenlast waren ontdaan. Zoals bijna altijd ging ook nu weer veruit de meeste tijd zitten in het verslepen naar de afgesproken plaats. De grootte van deze takkenstapel nam snel in omvang toe.

Iedere keer als wij bij de familie Van Eijk gaan knotten moeten wij vaak de recent gepote wilgen weer vervangen. Nu bleek dat dit niet de koeien doen, maar de schapen. Best vervelend, want iedere keer de vaak volledig geschilde bijna dode boompjes vervangen kost tijd en het is erg lang wachten voordat zij groot kunnen worden. Aan de zoon van Adriaan van Eijk gevraagd of hij over gaas beschikte om de schapenvraat te voorkomen. Dit was zo. Gewapend met een hele rol vrij stevig gaas hebben onze vrijwilligers om de meeste jonge en meestal beschadigde wilgen gaas aangebracht. Nu maar afwachten of dit eindelijk eens echt helpt.

Omdat wij met veel knotters waren was het ook mogelijk om bij een aantal grote oude knotwilgen daar de takken te dunnen (stikken). Dit is een tijdrovend maar hele mooie klus. De meeste takken krijgen meer ruimte waardoor zij mooier, beter en minder kwetsbaar kunnen groeien. De kans op inscheuren is stukken minder en het levert zeker na zo’n jaar of drie vrij dik en voor ons goed verkoopbaar hout op en veel minder dun niet bruikbaar takhout. Als wij over genoeg vrijwilligers beschikken en als een project dit toelaat hoop ik dat wij meer kunnen gaan stikken.

De verwachting was een beetje dat in het oude hakhoutbosje veel maai- en dunwerk nodig zou zijn. Dit was niet zo. In verhouding vrij weinig bramenstruweel. De aanwezige elzen en essenstobben stonden er meestal vrij goed bij. Gericht is op een aantal plekken wel wat es en els gedund en een slechte knotboom toch nog geknot.

Het aantal verschillende projecten waar wij dit seizoen hebben gewerkt is best fors. Heel afwisselend, maar ook best veel regelwerk. Zo ook komende zaterdag waar wij op een oude locatie maar bij een nieuwe eigenaar aan de slag gaan. Jarenlang hebben wij op onze thuislocatie van geitenboer Kees Roelofsen gewerkt. Vrij recent is hun boerderij en in ieder geval de opstallen en een deel van het land verkocht aan Pim van der Tol. Geen boer maar een particulier die daar heel veel plannen heeft om zowel delen te behouden, maar andere delen ingrijpend te veranderen.

Een deel van ons bestuur heeft kort geleden met hem gesproken en zijn daarna ter plekke hem gaan opzoeken. Na een rondleiding en toelichting op de komende veranderingen ging het ons natuurlijk om wat gaat Pim met de knotbomen, de boomgaard en de houtkade doen. Tegenover alle drie de landschapsaspecten staat hij positief. Hij zou graag op korte termijn zien dat wij in ieder geval een deel van het achterstallig onderhoud gaan wegwerken. Het gaat om de oprijlaan, pal daarnaast en de bomen bij de grote kuilplaat. Het knotgroep bestuur heeft het afgelopen weekend hierover gesproken en zijn tot een prijsvoorstel voor de uitvoering hiervan gekomen. Afgelopen maandag dit aan Pim voorgesteld. Hij gaat akkoord met ons voorstel.

Om deze toch best wel behoorlijk klus uit te voeren hebben wij zeker twee zaterdagen nodig, waarvan de eerste komende zaterdag. Omdat het achterstallig onderhoud betreft gaat het soms om best lange en dikke takken. Voordat wij in ons enthousiasme direct de knotbomen invliegen maken wij eerst wat afspraken over hoe, waar en wat.

Eén daarvan betreft het parkeren van de auto’s komende zaterdag. Genoeg ruimte maar wij moeten ook de vele vallende takken kunnen verslepen zonder dat de auto’s in de weg staan. Dus ver van de bomen langs de rand en rondom de open vroegere mestoverkapping is ruim voldoende parkeergelegenheid.

Veel handzaagwerk maar daarna zal met de motorzaag veel knotbomen netjes afgewerkt moeten worden. Pim zorgt voor koffie/thee en in de middag ook voor soep. De weersverwachting is vrij goed, het gaat nu echt een beetje lente worden. Zaterdag weten wij vermoedelijk ook op welke datum een knotuitje valt.

Verslag 24 februari

Op 24 februari was onze jaarlijkse beheerwerkdag op het fort Nieuwersluis. Het is en blijft een bijzondere indrukwekkende maar ook mooie locatie. De enige werklocatie waarvan de eigenaar niet zoals gebruikelijk een boer is maar Natuurmonumenten (NM). Als een fort niet gebruikt wordt raakt het ondanks onderhoud toch in verval. Zowel SBB en NM zijn bij bijna alle forten bezig om deze meer open te stellen en delen hiervan te verpachten. De pachter/uitbater (Patrick) op dit fort mag binnen bepaalde voorwaarden hier een eigen invulling aan geven. Dat hebben wij afgelopen zaterdag gemerkt.

De voor ons gebruikelijk ingang was niet open en wij kwamen nu via een luxe ingang in de centrale hal en dan in het zeker niet ongezellige koffie- en bargedeelte. Hier had niemand moeite mee. Met Niels Schouten en de koffie in de hand hebben wij even ons inspectierondje gemaakt. Met name de bramen groeien daar zo hard dat het soms lijkt of wij daar niets hebben gedaan, terwijl het tegendeel het geval is. Niels vangt ons steeds op omdat hij vrijwilligersgroepen aanstuurt. Inmiddels is er ook een nieuwe coördinator forten Vechtplassen gekomen. Daarover straks nog wat meer.

Met een grote groep vrijwilligers richting onze vaste afdaalplaatsen richting grote knotbomen. Het was weer zoeken om met ladders en gereedschap op een verstandige manier bij de bomen te komen. Korte tijd later zag je alweer de soms grote takken op de hoge en niet heel gezonde knotbomen naar beneden komen. Weinig ruimte om deze grote takken van de kleinere te ontdoen. Het zijn daar op hele stukken geen ideale werkplekken en het blijft altijd goed opletten dat je geen tak op je hoofd krijgt. Een deel van de takken werd weer gebruikt om palen in de grond te slaan en daarachter de andere takken te deponeren. Om daar zowel de takken alsmede de stammen helemaal naar een andere plek te brengen is helaas geen optie. De werktemperatuur was goed en het zonnetje werd later in de ochtend steeds warmer. Waar gehakt wordt vallen spaanders. In dit geval bleef een snoeizaagje achter een tak hangen en vloog achterwaarts de fortgracht in. Ondanks het vele dregwerk en vismagneet pogingen heeft het snoeizaagje zich niet laten zien. Komende zaterdag hopen wij hier iets meer tijdens de koffie over te kunnen laten zien en vertellen.

Op het andere deel van het fort is met de motorheggenschaar weer een deeltje van de meidoornhaag onderhanden genomen. Helaas komen wij hier nauwelijks verder mee. Met onze bosmaaier is met het shreddermes heel, maar dan ook heel veel bramstruweel versnipperd. Dit gaat hiermee buitengewoon snel en goed. De bramen blijven terugkomen maar door de jaarlijkse snoeibeurt groeien deze wat minder uitbundig. Ik had gezien dat niet wij maar anderen een heleboel mei- en sleedoorntakken bij onze knotbomen hadden gedeponeerd. Dit verteert bijna niet maar geeft de bramen weer extra niet gewenste groeimogelijkheden. De maandag na onze werkdag heb ik contact opgenomen met de nieuwe coördinator forten Vechtplassen. Na wat uitwisselen van ervaringen heb ik mijn ongenoegen laten blijken over het niet bij ons gewenste snoeiafval. Het blijkt dat een aannemer die de dakbedekking van de forten struik- en boomvrij moeten houden dit heeft gedaan. Dit zal volgens hem niet meer gebeuren. Meteen wat afspraken gemaakt voor het onderhoud van de meidoornhagen. Ons gratis beheerwerk wordt gelukkig wel erg gewaardeerd, zeker ook omdat wij met de historische en strategische aanplant rekening houding.

Niels maakte zich veel zorgen over de capaciteit van het elektrische kookplaatje voor onze soep rond 13.00 uur. Hij was hier al meer dan een uur mee bezig en de soep wilde maar niet echt warm worden. Als iemand een elektrisch kookplaatje over heeft dan kunnen wij het hem volgend jaar aanbieden. Volgens mij is de hele soeppan tot op de bodem opgegaan. Voor en na de soep zijn nog de nodige knotbomen met de motorkettingzaag weer netjes afgewerkt. Wij zijn wat langer doorgegaan dan gebruikelijk maar hebben hierdoor het meeste werk tot een bepaald punt kunnen afronden. Volgens mij hebben wij deze dag veel beheerwerk kunnen doen en was het een geslaagde dag.

 

Verslag 10 februari

De tijd gaat hard en onze vrijwilligers doen zoveel dat dit nauwelijks is bij te houden. Toch een terugblik op de afgelopen twee weken waar wij op twee verschillende locaties hebben gewerkt.

Op 10 februari waren wij te gast bij de familie Fokker in Nieuwer Ter Aa. Op deze knotlocatie komen en werken wij inmiddels vele decennia. Gastvrije en aardige mensen die altijd zorgen voor koffie/thee/koek en rond 13.00 uur soep. Mooi meegenomen maar wij komen natuurlijk om daar beheerwerk uit te voeren hoewel het daar geen achterstalling onderhoud betreft. Het is eigenlijk niet één locatie maar bestaat uit vijf kleinere en wat grotere deelprojecten. Gezien de grote opkomst aan vrijwilligers was het niet mogelijk om uitsluitend bij één van de vijf deelprojecten aan de slag gegaan. Dit is altijd even zoeken wie wil en waar kan werken. Een groepje ging een aantal van de knotbomen langs de paardenbak te lijf. Later in de ochtend hebben zij eens in de praktijk het “stikken” van de knotboom toegepast. Dit is eigenlijk op een verantwoorde wijze bij de vele takken op de knotboom er gericht een aantal weg te zagen. De knotboom krijgt daarna meestal een veel steviger en mooie knot.

Eveneens een aantal konden na het oversteken van een bouwvallige maar ook wat gevaarlijk bruggetje het eilandje langs de Aa bereiken. Ook hier zijn een aantal knotbomen van hun takken ontdaan. Langs de openbare weg en een flink eind lopen van de boerderij bevindt zich een klein geriefbosje. Hier gingen vier vrijwilligers naar toe met medeneming van onze bosmaaier. Heel veel bramen daar op dit bosje op het eilandje. Iedere twee of drie jaar dunnen wij daar. Op afstand lijkt het alsof er daar niets is gedaan, maar het tegendeel is waar.

Op het grote eiland is het altijd weer een verrassing wat je daar voor rommel aantreft. Dit eiland is erg geliefd bij de jeugd die van alles en nog wat daarnaar toe brengen, inclusief glas en planken met spijkers. Het is daar altijd een beetje opletten waar je loopt. Naast bramenbestrijding is hier ondermeer een grote overhangende els geheel met de hand afgezet. Best veel deze dag uitgevoerd bij behoorlijk weer ondanks de niet voorspelde korte maar flinke regenbui. Op deze dag hebben wij ook afscheid genomen van onze twee goede stagiairs Sander en Giso.

De week daarna zijn wij op 17 februari als extra werkdag naar Max van Tilburg getogen. Max had al eerder als wens aangegeven om bij hem het projectje op korte termijn af te ronden. De oproep voor deze extra werkdag leverde meer dan 10 vrijwilligers op! Bij de knotbomenrij zijn de laatste drie bomen geknot. Een solitaire grote wilg en twee overhangende andere wilgen zijn die dag ook geknot en door Wim Kaars met de motorzaag afgewerkt. Dit project is nu eveneens helemaal afgerond voor de komende jaren. Op verzoek zijn gelijktijdig ook nog een aantal fruitbomen deels gesnoeid. Tijdens onze koffiepauze leek het er even op of wij aansluitend meteen verder gingen met de lunch. Nicole de vrouw van Max had weer in ruime mate voor veel lekkers gezorgd. Voordat dit allemaal is geproefd en opgegeten ben je snel een half uur verder. Wij hebben er een mooi en goed project erbij met een zeer betrokken jong boerengezin waar biologisch boeren ook goed blijkt te kunnen.

Verslag 27 januari

Op 27 januari hebben wij bij Max van Tilburg gewerkt. Een nieuwe locatie waar wij mogelijk de komende jaren wel meer aan de slag gaan. Eigenlijk de eerste knotlocatie waar de boer duidelijk zoveel mogelijk biologisch boert. Met zo’n 60 koeien en ongeveer 40 pinken zegt boer Max dat je hier ook best van kan rondkomen. Dit zou bij meer boeren ingang moeten vinden.

Het weer was goed en de opkomst was best groot alleen ontbraken de motorzagers. Een stuk van de boerderij af stonden 11 grote en 1 kleine knotboom ons op te wachten voor een grote knip- en scheerbeurt. Forse knotbomen waar je in dit geval vrij goed bij kon komen. In eerste instantie werden de knotbomen om en om geknot. Heel veel takken en behoorlijk wat stammetjes. Met Max is afgesproken dat hij de stammetjes zelf wil gebruiken om te verstoken. Zij wonen in een ouder huis die minder goed geïsoleerd is en waar geen dubbel glas aanwezig is.

Na de uitgebreide koffie/theetafel werd er na deze pauze weer flink aangepakt. Met de inmiddels weer herstelde en aangepaste sloothaak was het wat gemakkelijker om de vele stamdelen die in de sloot lagen er weer eenvoudig uit te halen. Vooraf wisten wij ondanks het harde werken dat het niet mogelijk was om op één werkdag de hele klus te klaren. Onze stagiairs Giso en Sander hebben zich helemaal kunnen uitleven op een forse knotboom. Van de 11 grote bomen zijn er 8 geknot en door Wim Kaars met de motorzaag netjes afgewerkt. Wij moeten hier nog een keer terug om nog zo’n 6 bomen te knotten. Onderaan hierover straks nog een oproep.

Tegen één uur stond de soep klaar, maar dit niet alleen. Twee soorten soep, kwark- en appeltaart, echte volle melk, appelsap en nog meer lekkers. Wij worden best wel eens verwend maar dit hebben wij nog nooit meegemaakt. Dit was gewoon Bourgondisch eten! Menigeen riep na afloop dat wij hier veel meer moeten gaan werken.

Verslag 13 Januari

Onze vorige knotdag hebben wij gewerkt bij de familie Smit. Dit is niet één van onze vaste werklocaties, maar er zit wel een verhaaltje achter. Wij wisten dat de subsidies van een aantal van onze vaste werklocaties zouden stoppen. Al zijn wij kostenbewust, de knotgroep heeft gezien de vaste uitgaven natuurlijk ook inkomsten nodig. Via, via kwamen wij op verzoek terecht bij de familie Smit. Hier stonden vier jaar geleden zo’n 50 knotbomen met echt achterstallig onderhoud. Tegen een vergoeding hebben wij het achterstallig beheerwerk in twee jaar helemaal weggewerkt. Wij hebben toen een groot aantal takken en stammetjes op verzoek van de familie Smit tot volle tevredenheid verwerkt als oeverbeschoeiing.

Na vier jaar was het weer tijd om deze dag eveneens over twee jaar verspreid weer de knotbomen onderhanden te nemen. Een hele mooie rij waar wij dit jaar ongeveer 25 van de 50 knotbomen willen knotten. De bomen staan langs een vaart waar veel individuele werkruimte is om deze goed te knotten. Het werkt gewoon prettiger en ook met minder risico’s als je niet vlakbij elkaar aan het zagen bent. Deze keer zowaar een mooie droge dag zonder veel wind en met een grote opkomst aan vrijwilligers. De inzet was groots waardoor in korte tijd vele lange takken het gras bedekten. Zoals bijna altijd gaat het afhalen van de takken uit de knotboom vrij snel, maar het opruimen en ook weer in de oeverbeschoeiing verwerken is zeer tijdrovend. Willem Smit heeft ons die dag goed voorzien van koffie, thee koek en in de middag lekkere soep. In de middag was een flink deel van de oeverbeschoeiing weer aangebracht en een groot deel van de takken weg van het grasland. Die dag is gelijktijdig door Marcel en Ivo de 17 knotbomen met de motorzagen netjes afgewerkt. Het met de hand afwerken van de knotbomen kan nog wat beter. Hier kom ik komende zaterdag nog even op terug als wij in het veld aan het werk zijn.

Komende zaterdag zijn wij bij boer Max van Tilburg te gast. Een jonge boer die op een kleinschalige en meer milieuvriendelijke wijze zijn bedrijf runt. Best interessant om de verschillende manieren van boeren van dichtbij te ervaren. Het gaat deze keer om zo’n twaalf grote knotwilgen met achterstallig onderhoud. Ter plekke gaan wij met name afstemmen hoe de takken neergelegd moeten worden. Boer Max zal waarschijnlijk ons ook komen helpen. Koffie en thee is geregeld, daarnaast is de weersverwachting ook deze keer weer droog maar wel wat fris.

Als wij daar aankomen is er meteen na de ingang genoeg parkeerruimte. Ik heb nog niet afgestemd waar hij het liefst de auto’s geparkeerd ziet. Vermoedelijk zien jullie als je langs de half open stal loopt richting knotbomen vast wel dat bij een aantal koeien die hier staan deels andere rugpatronen hebben. De meeste koeien zijn Holsteiners maar bij Max staan ook een aantal blaarkoppen. Eén van de oude Hollandse koeienrassen. De blaarkoppen geven minder melk en vlees dan de Holsteiners. Voor de boeren hierdoor minder inkomsten maar waaraan wel dezelfde eisen zijn opgelegd. Daarom dreigen blaarkoppen en lakenvelders uit onze weilanden te verdwijnen. Dit is wel jammer, steeds meer van hetzelfde. Omdat gelukkig meer mensen dit vinden, willen een aantal en mogelijk ook jullie door middel van onderstaande petitie blijk geven om voor het behouden van deze rassen  te pleiten. Wat andere regels en eisen zou het voor een aantal boeren financieel mogelijk moeten maken om deze koeienrassen voor Nederland te behouden.

 

DE PETITIE

https://reddeblaarkop.petities.nl

De laatste foto die is bijgesloten is deze week gemaakt. Hieraan zit een heel verhuisverhaal vast. Tijdens de koffie/thee pauze zal ik jullie dit vertellen.

Max van Tilburg is een nieuwe knotlocatie voor ons en nog niet opgenomen op onze website. Het adres is: Laan van Gunterstein 2, 3621 VA in Breukelen.  Dit adres heeft weinig uitleg nodig. Vanuit Breukelen de Vecht over via de witte ophaalbrug daarna rechtdoor en links afslaan bij de tweede afslag. Ik dacht dat het huisnummer ook duidelijk is aangegeven.

Wij verzamelen hier weer rond 09.00 uur zoals hierboven is aangegeven.

Verslag 30 December

De laatste beheerwerkdag van 2017 zit er al weer op. Ondanks dat deze 30e december vlak voor oud en nieuw jaar viel was er toch nog een flinke opkomst aan knotters en niet de vergeten onze drie stagiairs. Bewust voor die dag een kleinere knotlocatie gekozen omdat er voor een grote groep te weinig werk zou zijn. Een werklocatie met inmiddels vele namen: de voormalige boerderij van Van Treur, het Honderdschelaantje en het landje van Jaco Fokker.  Zowel het weer als het werk vielen toch wat tegen. Het zou droog worden maar de motregen werd steeds meer in plaats van minder. Daarboven nog de harde wind die het werken daar niet echt aangenaam maakte. Het redelijk groene gras werd in de loop van de ochtend bruin van onze moddersporen.

Hier geen echt achterstallig werk maar toch veel werk. Een knotboom die helemaal scheef stond. Deze natuurlijk geknot en een knotboom die in de sloot lag en met enige moeite uit de sloot gehaald en gelijktijdig twee nieuwe boompjes geplant. Bijzonder aan deze locatie is dat over een groot deel de hoogspanningskabels juist boven de knotbomen hangen en dan op het laagste punt. Wij moeten hier echt alert zijn dat de knotbomen niet te hoog worden in verband met het overspringen van stroom van de draden via de knotbomen in de grond. Met handkracht zijn de vele takken van de nog vrij jonge knotbomen verwijderd. Deze keer zijn ook alle geknotte bomen met de handzaagjes afgewerkt. Een beste klus maar de motorzaag werd deze keer bewust niet gehanteerd.

Nienke Boxhoorn gastvrij zoals altijd wilde toch graag voor ons koffie/thee en koek verzorgen. In de voormalige hooischuur konden wij in de luwte en ook droog weer wat bijkomen. Na de wat latere koffiepauze hebben wij op deze bijzondere locatie alles netjes kunnen afwerken en opruimen. Een voldaan gevoel dat ondanks deze werkomstandigheden de klus toch weer is geklaard.

Voor onze stagiaire Julia was het de vierde en laatste keer dat zij ons heeft geholpen. Ik hoop voor haar dat ondanks het vaak slechte en soms vieze weer zij het een beetje leuk vond en ook heeft ervaren waarom wij dit knotwerk doen en het nut hiervan.