Feeds:
Berichten
Reacties

Verslag 1 december

Op 1 december waren wij voor de tweede keer dit seizoen bij de familie Vendrig. De weersverwachting komt lang niet altijd uit, maar deze keer gelukkig wel. Wij hebben het die dag helemaal droog gehouden wat best fijn was om te werken bij dit behoorlijk open stuk. Ik had in mijn aankondiging al aangegeven dat wij voor een groot deel de afkomende takken van de elzen en meidoorns zoveel mogelijk zouden opruimen. Dit was best een grote klus. Als wij al deze takken hadden gestapeld dan zou deze meters hoog zijn geweest. Dit was niet de bedoeling maar wel verslepen en bij het eilandje iedere flinke tak met zaag en takkenschaar klein maken. Niet het leukste werk maar eigenlijk wel zeer wenselijk. Door alles klein te maken verteren de takken heel snel. Na twee jaar zie er niets meer van. Met vereende krachten werden alle takken verwerkt en kleingemaakt soms onder het toeziend oog van één van onze vrijwilligers (met gele helm). Het ging eigenlijk best nog snel en met een mooi resultaat. Gelijktijdig konden ook nog een viertal knotbomen van hun vele takken worden ontdaan. De afkomende takken werden gelijktijdig gebruikt als oeverbeschoeiing. Kortom het was een goede werkdag met veel inzet van onze vrijwilligers en stagiairs die een best minder leuke maar noodzakelijke klus hebben geklaard.

Toch blijft het ook opletten als wij door het land naar onze werklocaties lopen. Omdat wij niet allemaal gelijktijdig naar deze plek liepen hadden wij als voorste groep wel de schrikdraden losgemaakt maar niet meer vastgemaakt. Dit ging ook op voor het hek op het dijkje vlakbij ons project. Ik dacht dat alle koeien op een andere plek keurig achter het schrikdraad stonden te grazen en dit geen kwaad kon. Dit bleek toch even anders te zijn. Een aantal vrijwilligers moesten om uiteenlopende redenen eerder weg en liepen vaak alleen terug. Koeien nieuwsgierig als zij zijn hadden dit natuurlijk ook gezien en liepen gezamenlijk richting van het openstaande hek. Op dat moment wilde Gré net via dit hek teruglopen naar de boerderij. De opdringerige dames vonden dit niet zo’n goed idee en liepen naar Gré waardoor voor haar de doorgang niet mogelijk was. Zij kon nog wel op tijd het hekwerk dicht doen waardoor de koeien niet de kade opkonden. Voor Gré zat er niets anders op om deels terug te lopen en via een smalle plank over de sloot te gaan. Eind goed al goed, maar het blijft toch altijd opletten en ook hierover moeten wij afspraken maken.

Voor komende zaterdag gaan wij op twee locaties tegelijk werken, namelijk wederom bij de familie Smit (Nieuweweg 2 in Breukelen) en bij Evert Lycklama (Zandpad 84 eveneens in Breukelen). Waarom op één dag op twee locaties? Bij de familie Smit hoeven nog maar drie of vier knotbomen geknot te worden. Het zwaartepunt ligt bij de oeverbeschoeiing die moet worden aangebracht. Dit is een precies en tijdrovend werkje. Hiervoor hebben wij geen 16 vrijwilligers nodig. Een stuk of acht is voldoende. Wel is er daarnaast werk voor Marcel of Ivo om de knotbomen met de motorzaag af te werken. Marcel of Ivo graag even aangeven of je wel of niet kan komen.

Bij Lycklama hebben wij in april en in oktober een flinke aanzet gedaan om de zeer lange en oude (hak)houtsingel onderhanden te nemen. Deze zaterdag willen wij met ongeveer de andere helft van onze knotgroep vrijwilligers daar weer verder gaan. Dit werk bestaat voor een deel uit het verwijderen van bramen, overhangende takken, takkenrillen maken en hier en daar een flinke struik of boom omzagen(afzetten). Op zich heel divers en afwisselend werk. Met de trekker en aanhangwagen van de boer inclusief gereedschap en vrijwilligers rijden wij naar deze houtsingel. Sommigen kennen deze houtsingel al uit eigen ervaring voor anderen is dit een mooie kennismaking met een historische houtsingel.

Het bestuur heeft in samenspraak met Wim Kaars voor een aantal vrijwilligers vaak na overleg om praktische redenen al een voorlopige indeling gemaakt.

Bij de familie Smit: Ed Middelweerd, Wim Kaars, Jan Dekker, Fred Klepper, Wenche en de stagiairs Hannah en Hidde en zo mogelijk Marcel of Ivo.

Bij de Lycklama’s: Erik Doeve, Ed de la Chambre Rob van Rijn en de stagiairs Wessel en Kevin.

Zowel voor de groep Smit alsmede Lycklama verzamelen wij eerst bij de Lycklama’s zoals gebruikelijk rond 09.00 uur. Beide werklocaties liggen heel dicht bij elkaar. Daar gaan wij eerst de twee ploegen verder indelen en gelijktijdig het benodigde gereedschap wat verdelen. Alle niet genoemde vrijwilligers kunnen ter plekke kiezen waar zij willen gaan werken. Degenen die voor Lycklama denken te kiezen moeten wel zelf voor koffie/thee/frisdrank zorgen. Aan het einde van onze werktijd verzamelen wij of bij familie Smit of Lycklama. Dit zal komende zaterdag aangegeven worden.

Vermoedelijk is het komende zaterdag droog maar wel behoorlijk koud zeker als het eventueel waait, dus goed kleden inclusief extra sokken voor in de laarzen!

 

Advertenties

Verslag 17 november

Op 17 november waren wij te gast bij de familie Smit. Geen boeren deze keer maar een aardige familie met oog voor de natuur. Wij werken daar al een aantal jaren tegen een bepaalde vergoeding. In totaal staan langs de vaart ruim 50 mooie knotbomen. In januari van dit jaar hebben wij ongeveer de helft van deze knotwilgen geknot. Het knotten ging best goed maar daarna was het een beetje een rommeltje. Dunne en dikke takken door elkaar en zowel de palen voor de beschoeiing alsmede de hierop neergelegde takken waren niet neergelegd of gevlochten zoals het zou moeten. Hierdoor heel veel extra tijd en tussendoortjes moeten regelen. Hier hebben wij van geleerd en onderling afgesproken dat wij het deze dag anders zouden aanpakken.

Voordat onze knotters zich op de knotbomen gingen uitleven eerst alle vrijwilligers duidelijk gemaakt wat nu de bedoeling was en waarom wij het deze keer het anders en ook beter wilden doen. Deze aanpak heeft deze dag prima gewerkt. Bij iedere knotboom werd door twee of drie knotters de boom onderhanden genomen. De afkomende takken werden daarna ook gescheiden vlak bij de betreffende boom neergelegd. Met de kontjes naar de vaart en in twee stapels. De dikkere delen al ontdaan van zijtakken en gebruiksklaar om als paal voor de oeverbeschoeiing gebruikt te worden. De stapel met dunne en hierdoor ook buigzame wilgentenen eveneens keurig op een stapel om nu gemakkelijk tussen de aangebrachte palen te vlechten. Op een aantal van de bijgevoegde foto’s is goed te zien hoe deze keer is gewerkt.

Ongeveer twintig van de vijfentwintig knotbomen zijn deze dag geknot. Bij deze twintig knotbomen lagen aan het einde van de werkdag allemaal staken en stapels takken. Dit scheelt een volgende keer heel veel werk. Op deze eerst best wel frisse maar zonnige werkdag is door alle vrijwilligers en de stagiairs prima werk afgeleverd! Het zag deze keer soms geel in plaats van de oude oranje veiligheidshelmen.

Verslag 5 November

De eerste echte werkdag van ons knotseizoen zit er inmiddels op. Wij waren te gast bij de familie Vendrig. Een flinke opkomst aan vrijwilligers en een droge best zonnige dag. Dit maakt het buiten werken altijd wat aangenamer. Gewapend met ladders, gereedschap en kruiwagen na een flinke wandeling naar het dijkje in de bocht van het oude riviertje de Aa. Deze dag stond het afzagen van de boomtakken die over de sloot hingen centraal. Dit was een duidelijke opdracht maar om dit te kunnen uitvoeren was dit toch soms best lastig. 

Het ging niet alleen om de takken van de elzensingel maar tussen de elzen stonden veel meer meidoorns dan wij hadden gedacht. Bij meidoorntakken is het altijd goed opletten of er niet een doorn langs je wang gaat en meteen een bloedspoortje nalaat of een doorn dwars door je handschoen in je hand. In groepjes van twee of drie en met genoeg ruimte tussen de snoeiers werd er flink aangepakt. In korte tijd lag onderaan het dijkje stapels met flinke takken(bossen). In het begin werd nog een deel van deze takken naar het eilandje versleept en daar ter plekke klein gemaakt. Dit zou te veel tijd gaan kosten. Met boer Adriaan Vendrig was de afspraak gemaakt om het liefst deze dag de hele houtsingel vrij te maken van overhangende takken in verband met het goed kunnen schonen van de sloot. Het was niet duidelijk wanneer de loonwerker hier aan de slag zou gaan. Na de koffie/theepauze ging het gelukkig heel snel met het weghalen van de overhangende takken. Een niet alledaagse en soms best wel lastige klus die wij met z’n allen deze dag hebben geklaard! Alle eer aan de vrijwilligers en de stagiairs.

Komende zaterdag gaan wij op een heel andere locatie aan de slag, namelijk bij de familie Smit in Breukelen aan de Nieuweweg 2. Vorig seizoen hebben wij hier meer dan ons lief was gewerkt. Vele tussendoortjes waren nodig om deze klus te klaren. Dit willen wij nu voorkomen. Het gaat voornamelijk om knotbomen zo’n 55 in totaal. In januari dit jaar zijn wij daar gestart om ongeveer de helft van het aantal genoemde knotbomen te knotten. Het leek voorspoedig te gaan maar viel qua uitvoering en tijd enorm tegen. De afkomende takken van de knotbomen werden lukraak op een hoop gelegd in plaats van dikke takken te scheiden van de dunnere en op de juiste wijze neer (de kontjes richting waterkant te leggen). Het knotten is daar niet het meest tijdrovende werk maar het op de juiste wijze maken van de oeverbeschoeiing. Dit ging eveneens niet goed waardoor heel veel onnodige tijd is besteed om alsnog het sorteren van de takken over te doen en de oeverbeschoeiing wel goed aan te brengen. Wij hebben daar door schade en schande veel van geleerd en willen natuurlijk dit komende zaterdag beter aanpakken.

Als wij met ons gereedschap, kruiwagen en ladders naar de te knotten bomen lopen gaan wij daar eerst op hoofdlijnen afspraken maken hoe wij te werk gaan. Met deze wat andere aanpak hopen wij het aantal tussendoortjes sterk te beperken. Zaterdagmiddag weten wij natuurlijk pas na afloop of dit ook is gelukt. De weersverwachting voor komende zaterdag is best goed dus hieraan zal het zeker niet liggen.

Nog even een aandachtspunt voor degenen die deze locatie niet kennen. Als je vanuit Breukelen naar de Nieuweweg afslaat tref je aan de rechterkant een soort vaart aan. Na een paar honderd meter zie je aan de overkant van de vaart al de hele lange rij knotbomen staan. Rij of fiets door tot de weg een bocht over een bruggetje naar rechts maakt. Daarna meteen een scherpe bocht eveneens naar rechts. De oprijlaan komt uit bij het grote huis waar wij moeten zijn. Wij verzamelen zoals gebruikelijk rond 09.00 uur bij het huis van de familie Smit. Voor koffie en thee wordt gezorgd. Sanitair is in principe daar ook aanwezig.

Tot zaterdag!

 

Eerste knotdag

Tijdens onze jaar- en ledenvergadering van 20 oktober zijn heel veel zaken aan de orde gekomen. De bijgevoegde foto geeft volgens mij iets aan van de sfeer en is dacht ik zodanig dat niemand hier misbruik van kan maken. Komende zaterdag is onze eerste echte werkdag voor het knotseizoen 2018/2019. Het zal voor iedereen weer even wennen zijn en aan het einde van de werkdag bij sommigen wat stijve armspieren opleveren. Als dit zo is een reden temeer om regelmatig aanwezig te zijn om de spieren soepel te houden.

Het bestuur van de knotgroep heeft voorafgaande aan de invulling waar wij gaan werken getracht een minder zwaar programma samen te stellen. De eerste maanden van dit jaar moest om de klussen te klaren teveel tussendoor extra werk worden verzet. Een paar keer is niet erg maar dit was soms wat teveel van het goede.

Inmiddels telefonisch contact opgenomen met Adriaan Vendrig. Wij zijn bij hem en zijn zoon Aschwin van harte welkom. Voor koffie en thee wordt gezorgd. Waar en wat gaan wij deze dag doen? Voor degenen die daar nooit eerder geweest zijn gaan wij eerst een flink stuk met ladders en gereedschap door het weiland lopen. Wij gaan eerst op weg naar de bocht in de Aa. Daar staan zowel knotbomen alsmede een forse elzensingel met aan één kant daaronder een belangrijke afwateringssloot. Omdat bomen en struiken altijd naar het licht groeien zijn veel elzentakken ver over deze afwateringssloot gegroeid. Op zich een mooi gezicht maar slecht voor de bedrijfsvoering. Binnenkort moet een loonbedrijf met een grote en zware trekker deze sloot schonen. Als zo’n stevige elzentak een leiding gevuld met speciale olie stuk trekt dan baalt de loonwerker. Hij kan niet verder werken en het moet worden gerepareerd. Tijd is geld!

Het is geen zwaar werk maar wel goed opletten bij het gebruik van met name de snoeizaagjes. De afkomende takken brengen wij vlak daarbij naar een eilandje waar ter plekke de elzentakken klein worden gemaakt. Vorig jaar hebben wij daar flink huisgehouden onder de knotbomen. Als blijkt dat bij de meesten geen sprake is van achterstallig onderhoud lopen wij via het dijkje een stukje terug waar heel veel knotbomen staan. Als het weer goed is het daar heel fijn werken. De Aa daar ter plekke met de nodige bochten, mooie omgeving en vergezichten. Het is echt noodzakelijk om daar laarzen aan te trekken. Als het gras wat hoog staat heb je in korte tijd natte voeten.

Als het goed is zullen deze keer 4 stagiairs aanwezig zijn, namelijk: Kevin, Hidde, Wessel en Hanna. Vanuit de knotgroep zullen twee ervaren knotters ieder een tweetal stagiairs gaan begeleiden. Ik hoop dat zij het leuk gaan vinden en natuurlijk iets van opsteken en met scherp gereedschap op de juiste wijze het beheerwerk gaan uitvoeren.

Wij verzamelen op het erf van de familie Vendrig waarvan het adres is: Oud Aa 34 B, Breukelen. Op onze website treffen jullie een kopje (werk)locaties aan. Op het erf is in principe genoeg ruimte om te parkeren. Graag wel zodanig dat er niet onnodige ruimte wordt ingenomen. Daarnaast moet er ook ruimte zijn om onze twee aanhangwagens te parkeren. De ervaren knotters weten wel waar wij meestal parkeren.

Met ladders, een kruiwagen vol door Ed Middelweerd geteld gereedschap lopen wij naar de bocht in de Aa. Rond 11 uur pauzeren wij daar ergens op een beetje beschutte plek om wat te drinken en te eten. Wel zelf eten meenemen!

Start seizoen 2018-2019

Binnenkort ontvangen jullie de uitnodiging voor onze jaar- en ledenvergadering op 20 oktober. Het lijkt daarom wat vreemd dat ik een aantal van jullie toch uitnodig voor een werkdag op komende zaterdag 6 oktober. Na mijn toelichting is het hopelijk duidelijk waarom dit is.

Het afgelopen knotseizoen hebben wij het erg druk gehad. Naast de reguliere knotprojecten is er bij twee projecten familie Smit en Peter Nieuwkerk heel veel extra tijd besteed om volgens afspraak het aangenomen werk ook goed uit te voeren. Daarnaast zijn wij voor onze reguliere projecten waarvoor wij mogelijk subsidie krijgen gebonden aan data. Bij die projecten mogen wij alleen beheerwerk uitvoeren tussen 1 oktober en 15 maart. Wij starten ons knotseizoen eigenlijk altijd op de Natuurwerkdag begin november. Buiten deze genoemde periode mag dit niet en krijgen boeren en wij geen eurocent. Dit houdt in dat de periode dat wij bij de subsidiabele projecten kunnen werken een stuk is ingekort. Voor het komend knotseizoen hebben wij hopelijk een betere planning gemaakt waarvan komende 6 oktober deel van uitmaakt.

Wij hebben op 21 april bij boer Lycklama gewerkt met zo’n 8 vrijwilligers. Het gaat niet om knotbomen maar om een houtkade waarvoor als het binnen genoemde periode valt ook voor ons subsidie oplevert. Dus niet die van 21 april omdat het werk buiten eerder genoemde periode viel. Daarna achter de schermen heel veel navraag en gedoe. Gelukkig lijkt het erop dat alle beren nu van de weg zijn en wij aan de slag kunnen, maar wel in dit geval op 6 oktober.

Voor degenen die daar niet bij aanwezig waren even in het kort het hakhout beheer. Bij boer Lycklama is naast de weilanden een hele lange historische houtkade. In de tijd van het vervenen werd deze kade al gebruikt door arbeiders en voor het afvoeren van het veen. De houtkade is zo’n 500 meter lang en de breedte varieert van zo’n 6 tot 30 meter. Hierop staan veel struiken, wat bomen en met name veel braamstruweel. Bij onze eerste werkdag daar hebben wij veel bramenstruweel en vlier verwijderd. In augustus zijn de Ed’s samen met Niels van den Berg (gemeente Stichtse Vecht) daar ter plekke gaan kijken. Dit mede omdat Niels en mijn persoontje een wat andere kijk op het beheer van deze houtkade hebben. Natuurlijk zijn wij daaruit gekomen. Wij gaan daar zowel delen helemaal afzetten en andere delen vrijmaken van braam en vlier. Het is duidelijk wat anders dan knotbomen knotten maar geeft in deze mooie historische omgeving een goed gevoel om deze houtkade te beheren maar vooral ook te behouden.

De paar bijgevoegde foto’s geven hiervan een beetje een indruk. Je kan daar niet met de hele knotgroep werken. Het is te smal waardoor je elkaar in de weg gaat lopen en je moet opletten voor de flinke doornen aan de bramenstruiken. Met de bosmaaier, takkenscharen en beugelzaagjes kan je met een groepje van ± 8 vrijwilligers goed uit de voeten en bovendien beschut werken.

Het is allemaal wat kort dag maar dit kon niet anders. Wie tijd en zin heeft graag bij mij opgeven. Deze dag wel zelf drinken en eten meebrengen. Met boer Evert Lycklama hebben wij hierover en het gebruik van een toilet nog geen (goede) afspraken kunnen maken. Waarom zal ik daar wel aangeven. Wij kunnen wel weer gebruik maken van de trekker met oplegger. Dit scheelt weer het nodige sjouwen naar de houtkade.

Boer Lycklama woont in Breukelen richting familie Smit vlak achter het kasteeltje Oudaen. Het adres is: Zandpad 84.

Dus wie zin en tijd heeft bij mij aanmelden!

Verslag 7 april

Zoals gebruikelijk en deze keer voorlopig een laatste terugblik op onze werkzaamheden van 7 april. Op deze dag werd er verzameld op één locatie namelijk bij Pim van der Tol, maar gewerkt op twee locaties. Wim Kaars ging met Fridus, Fred en Jan naar ons project bij de familie Smit. Wederom daar takken verslepen, palen slaan en takken voor de oeverbeschoeiing aanbrengen. Een erg tijdrovende klus waar wij ons behoorlijk op hebben verkeken.

Het was deze keer een echte mooie voorjaarsdag. De afgelopen maanden hebben wij vaak wel anders meegemaakt. Nu konden wij tijdens de koffiepauze eens lekker in het zonnetje buiten zitten.

Met z’n tienen ging de andere grote ploeg aan de slag langs de oprijlaan. De vorige keer hadden wij er al een flink deel daar geknot. Deze keer de laatste 6 hoge knotbomen. Veel van deze knotbomen zijn niet echt best meer. Gelijktijdig hebben wij daar een viertal wilgenslieten geplant in de opengevallen plekken. Naast het bruggetje over de Aa is met enige moeite gezamenlijk de over en in het water liggende stammen en takken met de kettingmotorzaag door Marcel verwijderd van een grauwe wilg. Pim was hier erg blij mee.

Bij de vele knotbomen langs de kuilplaat zijn ook deze keer een flink aantal wilgen geknot en daarna door Ivo eveneens met de motorzaag netjes afgewerkt. Ondanks de gesplitste knotgroep konden wij bij Pim onze gemaakte afspraken op twee werkzaterdagen nakomen. Daar was ik best blij mee gezien de vele grote en kleine projecten die wij dit seizoen onderhanden hebben genomen.

 

Verslag 24 maart

Onze vorige knotdag zijn wij op een oude locatie bij een nieuwe eigenaar Pim van der Tol aan de slag gegaan. Hieraan voorafgaande zijn met Pim in samenspraak afspraken gemaakt wat wij in principe op twee werkzaterdagen zouden kunnen uitvoeren aan beheerwerkzaamheden en tegen welke prijs.

Voor vele knotters die al jaren en jaren gewend zijn bij de familie Roelofsen het erf op te rijden was het denk ik best even wennen. Heel veel opgeruimd en stallen zonder de honderden geiten. De boerderij is en blijft er staan alleen is de boer nu een particulier geworden. Niettemin was Pim al voorafgaande aan onze komst blij dat wij dit wat achterstallige beheerwerk wilden en ook op korte termijn kunnen uitvoeren.

Met Pim hebben wij afgesproken dat de grote en hoge knotbomen langs de oprijlaan allemaal geknot gaan worden. Eerst was de gedachte om tussen deze hoge knotbomen nieuwe slieten te planten en deze over een aantal jaren wat lager te gaan knotten dan de huidige hoge knotbomen. Gezien de beperkte ruimte en breedte van de oprijlaan zouden de takken te breed, te dicht en te laag gaan groeien en bestelauto’s kunnen beschadigen. Dit doen wij bij nader inzien dus niet.

Langs de nu schone kuilplaat wilde Pim eerst alle knotbomen geknot hebben. Gezien het vele licht wat na het knotten de bodem zou bereiken met als gevolg dat er heel veel grote en hoge onkruiden zouden gaan komen heb ik Pim op andere gedachten kunnen brengen. Afspraak is nu dat de hele bomenrij ongeveer om en om geknot gaan worden. Dit is ook voor ons indirect van belang. Wij zouden het anders niet in twee keer redden om al deze knotbomen van hun soms flinke takken te ontdoen. Door nu te spreiden kunnen wij volgend jaar of het jaar daarop de andere helft van de knotbomen onderhanden nemen.

Op deze zaterdag 24 maart is een deel van onze vrijwilligers bij de oprijlaan aan het werk gegaan en de anderen bij de kuilplaat. Ed Middelweerd stuurde de vrijwilligers aan bij de kuilplaat en mijn persoontje bij de oprijlaan. Je kan niet overal tegelijk zijn. Dit werkte goed en zo gaan wij het voortaan ook doen als op één locatie op verschillende plaatsen gewerkt moet worden. Bij Pim en familie wordt voor ons ook aan het inwendige van de mens gedacht. Naast koffie/thee en cake was er rond 13.00 uur soep en zelfs belegde broodjes.

Voorgaande weken ben ik een keer met Ed Middelweerd en later met Wim Kaars bij weer een nieuw project bij boer Evert Lycklama gaan kijken. Het gaat daar om geheel iets anders. Een hakhoutlint van zo’n 500 meter lang en pakweg 10 meter breed. Heel bijzonder maar wel een ruig stuk en wat lastig om daar te komen en te werken. Inmiddels met Evert hierover afspraken kunnen maken voor vervoer etc. Dit is in principe een grote klus voor een jaar of 4! Wij gaan daar op 21 april een eerste aanzet doen, niets meer en ook niet minder.

 

Verslag 10 maart

Op zaterdag 10 maart zijn wij na een paar jaar weer gaan knotten bij de familie Van Eijk. Dit was op verzoek van de familie mede omdat zij gastenverblijven verhuren waarvoor een mooi uitzicht best wenselijk is. Het ging voor het grootste deel om vrij jonge en een aantal oudere knotbomen en een best mooi en zeker oud hakhoutbosje.

Met een grote groep en best goed weer maar wel weer nat gras gingen de knotters gewapend met ladder en gereedschap alleen of met z’n tweeën de betreffende knotboom te lijf. Het gros betrof toch wel de kleinere knotbomen die vrij snel van hun takkenlast waren ontdaan. Zoals bijna altijd ging ook nu weer veruit de meeste tijd zitten in het verslepen naar de afgesproken plaats. De grootte van deze takkenstapel nam snel in omvang toe.

Iedere keer als wij bij de familie Van Eijk gaan knotten moeten wij vaak de recent gepote wilgen weer vervangen. Nu bleek dat dit niet de koeien doen, maar de schapen. Best vervelend, want iedere keer de vaak volledig geschilde bijna dode boompjes vervangen kost tijd en het is erg lang wachten voordat zij groot kunnen worden. Aan de zoon van Adriaan van Eijk gevraagd of hij over gaas beschikte om de schapenvraat te voorkomen. Dit was zo. Gewapend met een hele rol vrij stevig gaas hebben onze vrijwilligers om de meeste jonge en meestal beschadigde wilgen gaas aangebracht. Nu maar afwachten of dit eindelijk eens echt helpt.

Omdat wij met veel knotters waren was het ook mogelijk om bij een aantal grote oude knotwilgen daar de takken te dunnen (stikken). Dit is een tijdrovend maar hele mooie klus. De meeste takken krijgen meer ruimte waardoor zij mooier, beter en minder kwetsbaar kunnen groeien. De kans op inscheuren is stukken minder en het levert zeker na zo’n jaar of drie vrij dik en voor ons goed verkoopbaar hout op en veel minder dun niet bruikbaar takhout. Als wij over genoeg vrijwilligers beschikken en als een project dit toelaat hoop ik dat wij meer kunnen gaan stikken.

De verwachting was een beetje dat in het oude hakhoutbosje veel maai- en dunwerk nodig zou zijn. Dit was niet zo. In verhouding vrij weinig bramenstruweel. De aanwezige elzen en essenstobben stonden er meestal vrij goed bij. Gericht is op een aantal plekken wel wat es en els gedund en een slechte knotboom toch nog geknot.

Het aantal verschillende projecten waar wij dit seizoen hebben gewerkt is best fors. Heel afwisselend, maar ook best veel regelwerk. Zo ook komende zaterdag waar wij op een oude locatie maar bij een nieuwe eigenaar aan de slag gaan. Jarenlang hebben wij op onze thuislocatie van geitenboer Kees Roelofsen gewerkt. Vrij recent is hun boerderij en in ieder geval de opstallen en een deel van het land verkocht aan Pim van der Tol. Geen boer maar een particulier die daar heel veel plannen heeft om zowel delen te behouden, maar andere delen ingrijpend te veranderen.

Een deel van ons bestuur heeft kort geleden met hem gesproken en zijn daarna ter plekke hem gaan opzoeken. Na een rondleiding en toelichting op de komende veranderingen ging het ons natuurlijk om wat gaat Pim met de knotbomen, de boomgaard en de houtkade doen. Tegenover alle drie de landschapsaspecten staat hij positief. Hij zou graag op korte termijn zien dat wij in ieder geval een deel van het achterstallig onderhoud gaan wegwerken. Het gaat om de oprijlaan, pal daarnaast en de bomen bij de grote kuilplaat. Het knotgroep bestuur heeft het afgelopen weekend hierover gesproken en zijn tot een prijsvoorstel voor de uitvoering hiervan gekomen. Afgelopen maandag dit aan Pim voorgesteld. Hij gaat akkoord met ons voorstel.

Om deze toch best wel behoorlijk klus uit te voeren hebben wij zeker twee zaterdagen nodig, waarvan de eerste komende zaterdag. Omdat het achterstallig onderhoud betreft gaat het soms om best lange en dikke takken. Voordat wij in ons enthousiasme direct de knotbomen invliegen maken wij eerst wat afspraken over hoe, waar en wat.

Eén daarvan betreft het parkeren van de auto’s komende zaterdag. Genoeg ruimte maar wij moeten ook de vele vallende takken kunnen verslepen zonder dat de auto’s in de weg staan. Dus ver van de bomen langs de rand en rondom de open vroegere mestoverkapping is ruim voldoende parkeergelegenheid.

Veel handzaagwerk maar daarna zal met de motorzaag veel knotbomen netjes afgewerkt moeten worden. Pim zorgt voor koffie/thee en in de middag ook voor soep. De weersverwachting is vrij goed, het gaat nu echt een beetje lente worden. Zaterdag weten wij vermoedelijk ook op welke datum een knotuitje valt.

Verslag 24 februari

Op 24 februari was onze jaarlijkse beheerwerkdag op het fort Nieuwersluis. Het is en blijft een bijzondere indrukwekkende maar ook mooie locatie. De enige werklocatie waarvan de eigenaar niet zoals gebruikelijk een boer is maar Natuurmonumenten (NM). Als een fort niet gebruikt wordt raakt het ondanks onderhoud toch in verval. Zowel SBB en NM zijn bij bijna alle forten bezig om deze meer open te stellen en delen hiervan te verpachten. De pachter/uitbater (Patrick) op dit fort mag binnen bepaalde voorwaarden hier een eigen invulling aan geven. Dat hebben wij afgelopen zaterdag gemerkt.

De voor ons gebruikelijk ingang was niet open en wij kwamen nu via een luxe ingang in de centrale hal en dan in het zeker niet ongezellige koffie- en bargedeelte. Hier had niemand moeite mee. Met Niels Schouten en de koffie in de hand hebben wij even ons inspectierondje gemaakt. Met name de bramen groeien daar zo hard dat het soms lijkt of wij daar niets hebben gedaan, terwijl het tegendeel het geval is. Niels vangt ons steeds op omdat hij vrijwilligersgroepen aanstuurt. Inmiddels is er ook een nieuwe coördinator forten Vechtplassen gekomen. Daarover straks nog wat meer.

Met een grote groep vrijwilligers richting onze vaste afdaalplaatsen richting grote knotbomen. Het was weer zoeken om met ladders en gereedschap op een verstandige manier bij de bomen te komen. Korte tijd later zag je alweer de soms grote takken op de hoge en niet heel gezonde knotbomen naar beneden komen. Weinig ruimte om deze grote takken van de kleinere te ontdoen. Het zijn daar op hele stukken geen ideale werkplekken en het blijft altijd goed opletten dat je geen tak op je hoofd krijgt. Een deel van de takken werd weer gebruikt om palen in de grond te slaan en daarachter de andere takken te deponeren. Om daar zowel de takken alsmede de stammen helemaal naar een andere plek te brengen is helaas geen optie. De werktemperatuur was goed en het zonnetje werd later in de ochtend steeds warmer. Waar gehakt wordt vallen spaanders. In dit geval bleef een snoeizaagje achter een tak hangen en vloog achterwaarts de fortgracht in. Ondanks het vele dregwerk en vismagneet pogingen heeft het snoeizaagje zich niet laten zien. Komende zaterdag hopen wij hier iets meer tijdens de koffie over te kunnen laten zien en vertellen.

Op het andere deel van het fort is met de motorheggenschaar weer een deeltje van de meidoornhaag onderhanden genomen. Helaas komen wij hier nauwelijks verder mee. Met onze bosmaaier is met het shreddermes heel, maar dan ook heel veel bramstruweel versnipperd. Dit gaat hiermee buitengewoon snel en goed. De bramen blijven terugkomen maar door de jaarlijkse snoeibeurt groeien deze wat minder uitbundig. Ik had gezien dat niet wij maar anderen een heleboel mei- en sleedoorntakken bij onze knotbomen hadden gedeponeerd. Dit verteert bijna niet maar geeft de bramen weer extra niet gewenste groeimogelijkheden. De maandag na onze werkdag heb ik contact opgenomen met de nieuwe coördinator forten Vechtplassen. Na wat uitwisselen van ervaringen heb ik mijn ongenoegen laten blijken over het niet bij ons gewenste snoeiafval. Het blijkt dat een aannemer die de dakbedekking van de forten struik- en boomvrij moeten houden dit heeft gedaan. Dit zal volgens hem niet meer gebeuren. Meteen wat afspraken gemaakt voor het onderhoud van de meidoornhagen. Ons gratis beheerwerk wordt gelukkig wel erg gewaardeerd, zeker ook omdat wij met de historische en strategische aanplant rekening houding.

Niels maakte zich veel zorgen over de capaciteit van het elektrische kookplaatje voor onze soep rond 13.00 uur. Hij was hier al meer dan een uur mee bezig en de soep wilde maar niet echt warm worden. Als iemand een elektrisch kookplaatje over heeft dan kunnen wij het hem volgend jaar aanbieden. Volgens mij is de hele soeppan tot op de bodem opgegaan. Voor en na de soep zijn nog de nodige knotbomen met de motorkettingzaag weer netjes afgewerkt. Wij zijn wat langer doorgegaan dan gebruikelijk maar hebben hierdoor het meeste werk tot een bepaald punt kunnen afronden. Volgens mij hebben wij deze dag veel beheerwerk kunnen doen en was het een geslaagde dag.

 

Verslag 10 februari

De tijd gaat hard en onze vrijwilligers doen zoveel dat dit nauwelijks is bij te houden. Toch een terugblik op de afgelopen twee weken waar wij op twee verschillende locaties hebben gewerkt.

Op 10 februari waren wij te gast bij de familie Fokker in Nieuwer Ter Aa. Op deze knotlocatie komen en werken wij inmiddels vele decennia. Gastvrije en aardige mensen die altijd zorgen voor koffie/thee/koek en rond 13.00 uur soep. Mooi meegenomen maar wij komen natuurlijk om daar beheerwerk uit te voeren hoewel het daar geen achterstalling onderhoud betreft. Het is eigenlijk niet één locatie maar bestaat uit vijf kleinere en wat grotere deelprojecten. Gezien de grote opkomst aan vrijwilligers was het niet mogelijk om uitsluitend bij één van de vijf deelprojecten aan de slag gegaan. Dit is altijd even zoeken wie wil en waar kan werken. Een groepje ging een aantal van de knotbomen langs de paardenbak te lijf. Later in de ochtend hebben zij eens in de praktijk het “stikken” van de knotboom toegepast. Dit is eigenlijk op een verantwoorde wijze bij de vele takken op de knotboom er gericht een aantal weg te zagen. De knotboom krijgt daarna meestal een veel steviger en mooie knot.

Eveneens een aantal konden na het oversteken van een bouwvallige maar ook wat gevaarlijk bruggetje het eilandje langs de Aa bereiken. Ook hier zijn een aantal knotbomen van hun takken ontdaan. Langs de openbare weg en een flink eind lopen van de boerderij bevindt zich een klein geriefbosje. Hier gingen vier vrijwilligers naar toe met medeneming van onze bosmaaier. Heel veel bramen daar op dit bosje op het eilandje. Iedere twee of drie jaar dunnen wij daar. Op afstand lijkt het alsof er daar niets is gedaan, maar het tegendeel is waar.

Op het grote eiland is het altijd weer een verrassing wat je daar voor rommel aantreft. Dit eiland is erg geliefd bij de jeugd die van alles en nog wat daarnaar toe brengen, inclusief glas en planken met spijkers. Het is daar altijd een beetje opletten waar je loopt. Naast bramenbestrijding is hier ondermeer een grote overhangende els geheel met de hand afgezet. Best veel deze dag uitgevoerd bij behoorlijk weer ondanks de niet voorspelde korte maar flinke regenbui. Op deze dag hebben wij ook afscheid genomen van onze twee goede stagiairs Sander en Giso.

De week daarna zijn wij op 17 februari als extra werkdag naar Max van Tilburg getogen. Max had al eerder als wens aangegeven om bij hem het projectje op korte termijn af te ronden. De oproep voor deze extra werkdag leverde meer dan 10 vrijwilligers op! Bij de knotbomenrij zijn de laatste drie bomen geknot. Een solitaire grote wilg en twee overhangende andere wilgen zijn die dag ook geknot en door Wim Kaars met de motorzaag afgewerkt. Dit project is nu eveneens helemaal afgerond voor de komende jaren. Op verzoek zijn gelijktijdig ook nog een aantal fruitbomen deels gesnoeid. Tijdens onze koffiepauze leek het er even op of wij aansluitend meteen verder gingen met de lunch. Nicole de vrouw van Max had weer in ruime mate voor veel lekkers gezorgd. Voordat dit allemaal is geproefd en opgegeten ben je snel een half uur verder. Wij hebben er een mooi en goed project erbij met een zeer betrokken jong boerengezin waar biologisch boeren ook goed blijkt te kunnen.