Feeds:
Berichten
Reacties

Zaterdag 16 december

Op 16 november hebben wij gewerkt bij de opvolger van de Lycklama’s namelijk Willem van de Linde. Voor hem en ons even aftasten. Willem stond ons al op te wachten. Koffie zat er deze keer nog niet in maar eventueel wel een toilet. Omdat het naar de houtsingel best een eind lopen is zochten wij een oplossing om de gereedschap aanhangwagen vlak bij de werkplek te krijgen. Dit werd ook ter plekke geregeld. Hij bleek over een soort wiellaadschop met trekhaak te beschikken. Evert heeft deze met de aanhangwagen naar de werklocatie gereden. Wel zo makkelijk als je op de ladders en de kruiwagen na bijna al ons gereedschap bij de hand hebt.

Ter plekke gekeken hoe alles erbij stond en waar wenselijk bomen geblest die verwijderd konden worden. Ondanks ons intensieve maaiwerk in het voorjaar waren de bramen weer flink gegroeid. Dus naast boompjes afzetten en takken (ver)zagen en op de houtrillen neerleggen ook het nodige maaiwerk. Arthur is hier nagenoeg de hele ochtend mee bezig geweest. Het eerste deel van de houtsingel ziet er nu al weer best goed uit. Wij komen hier dit seizoen zeker nog een aantal keren terug.

Bijna altijd maak ik foto’s van onze beheerwerkzaamheden, ook deze keer. Techniek is mooi, maar soms ook kwetsbaar. Achteraf bleek dat de geheugenkaart in mijn fototoestel op één foto na alles spontaan had gewist. Deze enige foto geeft in ieder geval wel iets weer van ons werk aldaar. De tweede foto die met de smartphone is gemaakt geeft een indruk van de best lange maar ook mooie eikenlaan.

Komende zaterdag werken wij bij familie Van der Tol (voormalige geitenboerderij). Hier is nog heel veel werk te verzetten. Omdat ik deze zaterdag niet aanwezig kan zijn hebben Ed Middelweerd en ik twee weken geleden al een voorverkenning uitgevoerd. Ed Middelweerd is deze dag ook de coördinator.

Bij de stallen gezien richting snelweg staan twee forse knotwilgen. Deze moeten geknot worden. Op de lange houtkade kunnen zeker helemaal achteraan de nodige wilgen met zware takken worden geknot. Ed Middelweerd weet daarnaast bij welke oude en slechte knotbomen ook de takken eraf moeten om deze bomen nog een aantal jaren overeind te laten staan.
Dit voorseizoen zijn alle bramenstruiken nog met de motorzeis over de hele kade  onderhanden genomen. Daarna zag de houtkade er weer keurig uit en bovendien goed beloopbaar. Tot onze verbazing was alles weer overwoekerd met bramenuitlopers.  De bramen vliegen figuurlijk door de stikstofdispositie bijna de grond uit. De Ed’s hebben die dag ervaren dat het net struikeldraad is. Als iemand ook deze dag met de motorzeis de kade van bramen wil ontdoen dan graag. Denk bij het zware werk ook aan de valhelmen. Een ongeluk(je) op deze locatie willen wij zeker voorkomen!

Wel voor iedereen een aandachtspunt. Door de bramenuitlopers is het zicht op ons gereedschap wat beperkt. Zet het gereedschap bij niet gebruik goed tegen een boom en als je elkaars gereedschap leent geef dit dan duidelijk aan. Dit bespaart na afloop van ons werk weer het nodige niet wenselijke maar wel tijdrovende speurwerk naar vermist gereedschap.

Wij verzamelen weer rond 09.00 op het erf van familie Van der Tol, Breukelerwaard 2 (zie ook onze website bij locaties). Voor koffie en thee wordt in principe gezorgd. Een toilet is daar eveneens aanwezig. Ik wens jullie een fijne en gezellige werkdag!

Zaterdag 2 november

Onze eerste echte knotdag van dit seizoen op het dijkje bij het Honderschelaantje begon qua weer niet echt goed. Ook deze keer zoals daar bijna gebruikelijk was het weer de eerste uren niet best. Sterker nog het kwam met bakken uit de hemel. Rond 11.30 uur toen ik daar pas aankwam was het droog en ook weer mooi weer. Iedereen heeft wel eens pech zoals ik deze keer, zie foto.

De opkomst was wat lager dan gebruikelijk en door de heftige regenbuien is de groep ruim voor koffietijd gaan schuilen in de voormalige stal van de familie Boxhoorn. Niettemin is er best veel werk verzet. De knotbomen doen het erg goed dus best lange en flinke takken. Onder de hoogspanningskabels moeten wij de knotbomen wat lager houden voor mogelijke spanningsoverslag van de elektriciteitskabels naar de takken van de knotbomen. Na het takken afzagen werd hiermee flink gesleept en takkenstapels gemaakt. De nieuwe boer Paul Hoogerbrugge beschikt niet over een houtversnipperaar dus voorlopig maar takkenstapels aanleggen. Als wij hier een tweede keer hebben gewerkt gaan wij kijken of via de familie Boxhoorn een houtversnipperaar is te regelen. Gelijktijdig gaan wij een volgende keer een deel van de takken verwerken in de oeverbeschoeiing.

Ook deze keer was het lastig om bij een aantal van onze vaste projecten komende zaterdag iets te regelen en aldaar te gaan werken. Ik heb met de opvolger van de Lycklama’s Willem van de Linde contact opgenomen. Hij heeft het erg druk met het laten verbouwen van de woning en het vernieuwen van de veestallen. Wij zijn welkom en moeten vermoedelijk daar ter plekke wel nog het één en ander regelen. Ik heb gezien de gevoerde gesprekken daar alle vertrouwen in. De start zal dus wat rommelig kunnen zijn. Juist op deze zaterdag komt er een grote melkwagen langs die natuurlijk de nodige ruimte nodig heeft. In samenspraak met Willem gaan wij kijken hoe de auto’s zodanig geparkeerd kunnen worden zodat de melkwagen er langs kan.

Nog wat aandachtspunten. Koffie en thee zal deze keer vermoedelijk niet aanwezig zijn. Dus iedereen moet zelf hiervoor zorgen. Toiletgebruik  is met enige aanpassingen in principe wel mogelijk. Met Willem gaan wij ook kijken of de gereedschapaanhangwagen met een soort trekkertje naar onze werkplek gebracht kan worden. Iets vergeten mee te nemen naar de werklocatie en weer gaan ophalen is gezien de afstand niet echt een uitdaging.

Wat gaan wij doen in en rond de heel lange houtsingel? Vorig seizoen zijn wij erin geslaagd om tot ongeveer de helft over zo’n 400 meter de meeste bramenstruiken en vlier te verwijderen. Geen leuke maar wel een noodzakelijke klus om ons nu wat meer op het dunnen van bomen op diverse plekken te gaan richten. De bomen die afgezet (omgezaagd) moeten worden gaan wij eerst blessen met de hiep anders worden soms de verkeerde bomen en struiken afgezet. Het omzagen doen wij met handgereedschap. Belangrijk is dat daarna de afkomende stammen en takken netjes en zo klein mogelijk op takkenrillen (al vaak aanwezig) worden neergelegd.

Vermoedelijk zijn de bramenstruiken ondanks onze noeste arbeid in het voorjaar weer flink uitgelopen. Met de motorzeis proberen wij zoveel mogelijk deze te bestrijden waardoor er ook meer vrije werkruimte is om de te dunnen bomen te vellen. Daarna kan met de kettingmotorzaag alles verzaagd worden en netjes afgewerkt.

Wij verzamelen zoals gebruikelijk weer rond 09.00 uur op de parkeerplaats bij voorheen de Lycklama’s. Het adres is: Zandpad 84. Na kasteel Oudaen even goed opletten, de afslag naar de boerderij rij je gemakkelijk voorbij. Twee aandachtspunten tijdens het werken: draag waar wenselijk of noodzakelijk de valhelm en let zeker daar extra goed waar je het gereedschap neerlegt. Elkaars gereedschap lenen en gebruiken wel duidelijk aangeven en in overleg. Zo voorkomen wij ongelukjes en raken niet onnodig ons gereedschap kwijt!

Verslag 20 april

Afgelopen zaterdag was volgens het knotschema onze laatste knotdag in het voorjaar. En wat voor een dag, zon, behoorlijk warm en een flinke opkomst aan vrijwilligers. Met elkaar hebben wij weer bij de Lycklama’s het nodige gesnoeid, gezaagd en heel veel takken klein gemaakt en op takkenrillen neergelegd. De stallen bij de broers zijn inmiddels leeg en veel materieel waaronder de trekker waren al verkocht. Dit was een klein nadeeltje voor ons want wij moesten met een geleende kruiwagen en al het gereedschap naar de houtsingel lopen. De klus hebben wij met elkaar geklaard. Tot aan de dwarssloot met de stalen balken zijn wij gekomen waardoor wij iets meer dan de helft van de houtsingel al ons beheerwerk is uitgevoerd.

Over ons knotuitje. De vorige keer waren wij bij de familie De Goeij. Daar hebben wij over de uitgebrachte suggesties voor ons knotuitje gestemd. Met een grote meerderheid is toen gekozen voor “De Markerwadden”. Aan alle vrijwilligers was eerder gevraagd om aan te geven of zij de voorkeur hadden voor 11 of 25 mei. Een ruime meerderheid koos voor 11 mei. Voor deze dag is inmiddels voor 14 deelnemers de boot geboekt en betaald. De boot vertrekt om 11.00 uur vanuit de haven van Lelystad. Nadere informatie komt binnenkort. Het is wenselijk om zoveel mogelijk te carpoolen.

Verslag 6 april

Op 6 april waren wij voor de tweede keer bij de boerderij van familie De Goeij. De eerste keer was een niet reguliere knotdag op 30 maart met scouts en een deel van onze knotgroep als ondersteuning en begeleiding. Die keer is er best wat werk verzet maar het was al vanaf het begin duidelijk dat deze klus van zo’n 25 knotbomen niet in één keer geklaard kon worden. Wij zijn deze tweede keer gewoon verder gegaan met waar wij waren gebleven. De knotbomen staan bij familie De Goeij wat verspreid in het land, waardoor wij deze werklocatie konden splitsen in 4 sublocaties. Hierdoor alle ruimte om met de hand de soms forse knotbomen van hun takken te ontdoen al dan niet met behulp van touw.

Eerst was het nog even spannend of wij het deze tweede werkdag hier de klus konden afmaken. Er werd flink gezaagd, met takken naar de stapels gesjouwd en gelijktijdig met de hand en twee motorzagen de knotbomen netjes afgewerkt. Rond 12.45 uur was alles gereed! Dankzij de enorme inzet van onze vrijwilligers en de ex stagiairs. Eén knotboom hebben wij bewust laten staan omdat de wilde eend nog op het nest zat. In het najaar staat deze boom op onze uitvoeringslijst genoteerd. De gastvrije familie De Goeij was blij en tevreden over ons werk en heeft ons tijdens de pauzes ruim voorzien van koffie, thee, koek en soep. Beide keren was het goed werkweer, zelfs een beetje warm gezien er steeds meer jassen en truien aan de bomen hingen.

Komende zaterdag 20 april is onze laatste reguliere werkdag van het voorjaarsseizoen. Wij gaan weer snoeien en zagen bij de broers Lycklama. In het laatste stuk tot aan de dwarssloot met de stalen balken moet nog het nodige worden gedund. In dit stuk staan ook nog twee of drie knotbomen die wij nu nog meteen meenemen en vermoedelijk met de motorzaag afwerken. Hiervoor zijn wel een paar ladders nodig. Wij hebben dan na afloop ruim de helft van dit stuk vrij gemaakt van opslag. Voor het volgende seizoen hebben wij voldoende ruimte gecreëerd om echt te gaan dunnen door wat bomen af te zetten.

De situatie bij de boerderij en stallen van de gebroeders Lycklama zal dan heel anders zijn. Per 1 mei stoppen zij er echt mee. Het vee is al zo’n twee weken geleden bij hen opgehaald en de machines waaronder de oude trekker worden of zijn verkocht via een agrarisch bedrijf. Wat ook echt een nieuwtje is dat eerst de verwachting was dat er geen boer meer op deze locatie zou komen. Er blijkt toch vanaf mei een andere boer dit bedrijf, hoewel nu geheel leeg, gaat overnemen. Voor het bestuur dus weer een uitdaging om de komende maanden contact met de nieuwe boer te gaan opnemen en afstemmen over het gebruik van de houtsingel en mogelijk ook weer een trekker.

Verslag 23 maart

Voor een flink aantal knotters zijn het drukke en afwisselende weken geweest. Het einde van ons knotseizoen nadert maar aan het verzette werk is dit zeker niet te merken. Vele knotters hebben niet betaalde overuren gemaakt.

Op 23 maart is de knotgroep weer bij de familie Van der Tol aan de slag gegaan. Wederom op de mooie maar ook lange houtkade. Bij de voorgaande keren zijn de dikkere stammen bewust op de kade blijven liggen. Met vereende krachten zijn alle stammen eerst vlak naast de brug in het gras neergelegd. Later zijn deze stammen in meterstukken verzaagd. Het gaat inmiddels om zo’n 4 à 5 kuub hout.

Meer naar achteren op de kade zijn nog de nodige knotbomen onderhanden genomen. Hieronder waren een aantal slechte en echt overhangende populieren. Ik was er niet bij maar het gaat om een flink aantal. Het afwerken met de kettingmotorzaag moet later nog uitgevoerd worden.

Woensdag 27 maart was er een werkdag op verzoek. Carolien Kooiman werkt deels voor zeg maar het agrarisch landschap maar geeft ook les op dacht ik een MBO-school. De afspraak was gemaakt dat zij met een mededocent en een aantal leerlingen met vrijwilligers van onze knotgroep in het landschap wilde gaan werken. Via boer Max van Tilburg waar wij vorig jaar twee keer hebben gewerkt was zijn verzoek om op een houtsingel de overhangende takken vlakbij Gunterstein weg te halen. Bij het verplicht machinaal schonen van de sloot heeft hij van deze takken veel last.
De ervaringen met de leerlingen voor hun inzet was wisselend voor onze knotters die hen moesten begeleiden. Niettemin was iedereen tevreden en voldaan na afloop. Max heeft gevraagd of wij binnenkort daar nog een keer willen komen helpen. Hiervoor nog geen afspraken gemaakt.

Afgelopen zaterdag 30 maart was eveneens een extra werkdag waar weer een deel van onze knotters en een groep scouts te gast was bij de familie De Goeij. Zeer gastvrije mensen die vroeger de knotbomen bij de boerderij en in het weiland zelf bij hielden. Gezien zij wat op leeftijd zijn is dit voor hen niet meer mogelijk.

Vermoedelijk is dit een eenmalig project met zo’n 25 kleinere maar ook hele grote knotbomen. Vooraf was afgesproken dat een aantal knotters van ons drie of vier scouts zouden gaan begeleiden. De leeftijd van de scouts was ongeveer van 9 tot 14 jaar en twee begeleiders. Ook hier weer grote verschillen. Een aantal vonden het echt een uitdaging en zaten later op de ochtend boven in de knotboom. Andere scoutjes hadden het na een uur wel een beetje gezien.
De andere helft van onze knotters kon zich uitleven op de grote knotbomen. Ook hier bleek weer één van de knotbomen in gebruik genomen te zijn door een wilde eend. Een nest met een stuk of negen eieren. De boom met nest natuurlijk met rust gelaten.
Op deze mooie behoorlijk warme dag zijn wij best opgeschoten maar toch is pas ongeveer de helft hiervan geknot.

Verslag 9 maart

Tijdens onze vorige werkdag op 9 maart waren wij weer te gast bij de broers Lycklama. Een droge werkdag waar in de ochtend nog niet veel wind was, kortom bijna ideaal weer om op de houtsingel aan de slag te gaan. Door het grote aantal vrijwilligers en niet te vergeten onze stagiairs is er op deze singel flink uitgepakt. Wij vorderen daar gestaag op deze mooie en wat bijzondere werkplek. Ook deze keer zagen vele vrijwilligers weer een drietal reeën vrij rustig en redelijk dichtbij door het weiland lopen.

Niettemin blijft het een flinke klus waar gezien de lengte van de houtsingel wij nu en het komende seizoen zeker nog een aantal keren zullen terugkomen. Een variatie op door de bomen het bos niet meer zien is hier: door de bramen en rozen de sloot niet meer zien een reële optie. Voorafgegaan met de motorzeis voorzien van het shreddermes wordt steeds een forse aanzet gedaan om weer de nodige ruimte te creëren. Aansluitend volgen steeds de andere vrijwilligers met takken-, snoei- en beugelzaagjes om handmatig verdere openheid tussen de bomen en de sloten te krijgen. Al met al schieten wij best op. Dit is goed te merken als je nu gereedschap of iets anders moet ophalen bij de trekker met de aanhangwagen. Je bent nu steeds langer onderweg om weer bij de werkplek te komen. Wij hebben nu inmiddels over ongeveer een lengte van 200 meter heel veel ruimte tussen de bomen en struiken gemaakt.

Tijdens de koffie/thee pauze drinken wij daar altijd op de houtsingel tussen de bomen en struiken zonder enige luxe. Het is een beetje Spartaans maar dit past ook wel bij ons. Even bijpraten, wat nieuwtjes uitwisselen en soms extra aandacht schenken aan een vrijwilliger die iets verdiend heeft. Alle vrijwilligers die wat langer bij onze knotgroep werken krijgen de felbegeerde cap met ons logo. Sommige vrijwilligers dragen ook op andere plaatsen deze cap en maken natuurlijk reclame voor onze vereniging. Door de jaren heen slijt deze cap en zou onze vereniging een stoffig imago kunnen krijgen wat wij natuurlijk niet willen. In ieder geval vond het bestuur dat Rob van Rijn als ambassadeur van onze vereniging aan een nieuwe cap toe was.

Verslag 23 februari

Onze jaarlijkse knotdag op het fort Nieuwersluis was op 23 februari. Als knotgroep hebben wij in de loop der jaren een goede band opgebouwd met de huidige beheerder Fokke de Vries en onze vrijwilligerbegeleider Niels Schouten van Natuurmonumenten. Niels zorgt altijd dat de koffie klaar staat als wij daar komen. Al een klein half jaar is er overleg gaande om de hoge en zware knotwilgen door een aannemer te laten knotten en deze grote bomen ook te verwijderen. Een paar dagen voor onze komst op het fort navraag gedaan over de stand van zaken. De financiering hiervoor en natuurlijk wie gaat welk deel hiervan betalen is kennelijk voorlopig nog niet geregeld. Of beide partijen hier ook uit komen is in ieder geval voorlopig niet bekend.

Voordat wij met ons eigenlijke werk begonnen zijn wij met z’n allen eerst gaan kijken naar het resultaat van de gevlochten heggen. De vlechtheggen zagen er gezien de meeste reacties solide en mooi uit. Best een compliment voor de cursusdeelnemers. Het is de bedoeling dat eind dit jaar er nog een stuk vlechtheg wordt gemaakt door dezelfde cursisten als vorig jaar. De vlechtheg geeft in ieder geval een indruk hoe mogelijk bij een fort de potentiële vijand een beetje opgehouden werd als zij dit wilden bestormen. Het huidige fort uit 1882 was in het verleden zo rond 1840 en zelfs daarvoor eerst een vesting met een veel beperkter geschut evenals verdedigingsmogelijkheden. In Limburg en Brabant werden deze vlechtheggen voornamelijk gebruikt als veekering.

Patrick de huidige uitbater op het fort was over de vlechtheggen eveneens enthousiast. Het fort is nu bijna de hele week geopend en hierdoor zijn er ook meer activiteiten en is het natuurlijk de bedoeling om een meer divers publiek aan te trekken. Binnenkort komt op de website van Patrick ook een artikeltje over de vlechtheggen met foto’s. Iedereen en natuurlijk ook wij zijn hier best blij mee.

Na de mini excursie gingen wij op weg naar de niet geknotte veelal heel hoge en oude knotbomen. Ondanks de vaak gladde steile hellingen en het smalle pad langs de fortgracht is er flink gezaagd en gesleept. Bij sommige knotbomen die in slechte staat waren was het goed opletten om de staande takken te kunnen afzagen. Niettemin zijn wij toch weer een aardig stuk opgeschoten. Een nadeel van de soms zeer beperkte bewegings- en werkruimte is het zicht op het gereedschap. Hoe vaak wij ook vragen om het gereedschap dat niet wordt gebruikt op een goed zichtbare plaats neer te leggen of zetten helpt dit niet echt. Bij de gereedschaptelling bleek na afloop dat een oranje takkenschaar ontbrak. Met z’n vieren zijn wij onnodig een half uur zonder resultaat aan het zoeken geweest. Vorig jaar daar een snoeizaagje kwijtgeraakt en nu een takkenschaar ad 75 euro!

Met de motorzeis voorzien van het speciale shreddermes heeft eerst Arthur en later Wouter zich kunnen uitleven. Eerst is er gemaaid vanaf de vlechtheggen en later vanaf het toegangshek. Het hele paadje vanaf het toegangshek tot de vlechthagen is nu min of meer te belopen. Volgend jaar pakken wij het daar wat anders aan. Wij gaan dan eerst alle takken die op het smalle pad liggen verplaatsen en met palen verwerken als oeverbeschoeiing. De doorgang moet echt toegankelijk zijn waardoor gelijktijdig de kans op het verdwijnen van kostbaar gereedschap een stuk minder wordt. Door schade en schande worden wij mogelijk iets wijzer.

Komende zaterdag gaan wij weer beheerwerk uitvoeren bij de gebroeders Lycklama. Het adres hiervan is: Zandpad 84 in Breukelen. Dit is een stukje na het kasteeltje Oudaen en de fruitverwerker De Schulp. De meesten kennen deze bijzondere locatie inmiddels al. Geen echt knotproject maar een oude houtsingel van een kleine 500 meter lang. De laatste keer dat wij daar waren zijn wij behoorlijk opgeschoten maar de 500 meter zullen wij deze dag zeker niet bereiken, maar iedere 10 meter is mooi meegenomen. Voor dit project wordt ook later een aardige subsidie toegekend welke wij best kunnen gebruiken. De motorzeis zal ook deze keer de nodige maaiuren kunnen maken. Met de motorkettingzaag zal hier en daar ook wat gezaagd gaan worden.

Het weer is vermoedelijk zaterdag deels regenachtig dus zorg in ieder geval voor regenkleding, laarzen of goede waterdichte schoenen. Ook weer zelf koffie/thee en wat te eten meenemen. Sanitair is daar in de natuur. Wij verzamelen weer rond 09.00 uur bij de Lycklama’s, koppelen de aanhangwagen aan de trekker en rijden of lopen naar de werklocatie.

Verslag 26 januari

Tijdens onze laatste knotdag waren wij wederom te gast bij de gebroeders Lycklama. Ondanks dat wij met een flink aantal vrijwilligers en stagiairs aanwezig waren deze keer geen verkeersopstoppingen door de vele auto’s. De trekker stond al klaar zodat wij de aanhanger met gereedschap snel konden aankoppelen op weg naar de houtsingel. Onderweg zagen de meesten nog een viertal reeën richting houtsingel lopen. Dit zegt natuurlijk al iets over deze locatie. Gepakt met gereedschap liepen wij gezamenlijk een stukje door de houtsingel. Voor een heleboel deelnemers was dit de eerste keer op deze locatie. Natuurlijk heel anders dan een locatie met voornamelijk knotbomen. Een korte uitleg van de historie en wat de bedoeling was van het beheerwerk op deze zeer lange houtsingel maakte veel duidelijk(zie foto van Gerhard Hof).

Omdat wij hier al een aantal keren hebben gewerkt vorderen wij nu gestaag. Het belangrijkste beheerwerk daar is ruimte maken. Het verwijderen door vaak te knippen en wat zagen van veel bramen, rozen, overhangende takken, wat wilgen en op sommige stukken vlierstruiken. Eerst was de gedachte dat je hier maximaal met een stuk of 8 vrijwilligers dit werk zou kunnen doen. Inmiddels is het nu mogelijk gezien onze vorderingen om met al onze vrijwilligers en stagiairs daar te werken. Je loopt elkaar niet in de weg en geen last van grote vallende takken. Het blijft daar wel altijd opletten voor de scherpe stekels van de rozen en bramen bleek ook nu weer.

Deze keer hebben wij ook wat netter gewerkt. Door of extra palen bij te slaat of nieuwe palen te slaan konden de afkomende takken hiertussen beter, wat hoger en compacter bij elkaar worden gestapeld. Hoe compacter hoe sneller de takkenresten de komende jaren verteren. Daarnaast vinden vogels en muizen dit vaak een ideale schuil- of nestelplaats.

Komende zaterdag zijn wij weer te gast bij de familie Van der Tol op de locatie van onze voormalige geitenboer (Breukelerwaard 2, zie onze website bij locaties). Inmiddels hebben wij de gehele houtkade ontdaan van palen en schapengaas. Dit maakt het werken daar een stuk eenvoudiger en ook veiliger. Wij starten daar ongeveer in het midden van de kade omdat daar van achterstallig onderhoud sprake is. Een tweede reden is dat wij misschien dit jaar tijdens de Natuurwerkdag op 2 november weer eens actief mee kunnen doen. Wij kunnen dan het begin van de houtkade hiervoor gaan gebruiken. Gelijktijdig wordt er vanaf het begin gewerkt met de motorzeis om de bramen zoveel mogelijk weg te maaien.

Bij familie Van der Tol wordt er zeker weer gezorgd voor koffie/thee/koek. Sinds kort wonen zij nu ook echt hier. Eind januari moest hun vorige woning leeg achtergelaten worden.

De weersverwachting is niet echt best. Zeker regenkleding meenemen en vergeet ook de laarzen niet! Wij starten zoals gebruikelijk hier rond 09.00 uur.

Verslag 2 januari

De eerste knotdag van 2019 zit er weer op. Wij waren deze keer weer eens bij de familie Boxhoorn op het land van Jaco Fokker. Een eerste inschatting was dat er geen achterstallig onderhoud was en de meeste knotbomen geen zware last hadden. Met andere woorden het leek erop dat wij tegen de middag de hele klus zouden hebben geklaard. Een verkeerde inschatting bleek later. Omdat er veel knotters en twee stagiairs aanwezig waren stelde ik voor om met een aantal vrijwilligers bij Wim van der Tol nog wat werkzaamheden te gaan uitvoeren. Na de koffie zouden zij dan weer na telefonisch overleg weer hier terugkomen.

Het liep deels toch wat anders. De weervoorspelling was dat laat in de ochtend het zou beginnen te regenen, niet dus. Rond 10.00 uur regende en waaide het juist op deze locatie waar het vrij open is. Wij treffen het helaas vaak niet op deze locatie qua weer. Omdat over een deel van deze houtkade met knotbomen hoogspanningsleidingen lopen moeten wij altijd alert zijn dat de takken op de knotbomen niet te lang worden. Dit is in verband met het overslaan van de hoogspanningsstroom van de kabel naar de boom met alle gevolgen van dien. Hier was zeker sprake van waardoor op dit stuk bij een flink aantal knotwilgen de takken eraf moesten. Het slepen van al deze afkomende takken is altijd een heel gedoe met als gevolg een aantal flinke stapels takken. Vooraan de houtkade konden de meeste takken min of meer als oeverbeschoeiing worden verwerkt.

Naarmate de tijd vorderde zag het er al naar uit dat wij het deze dag niet zouden redden. Zoals afgesproken belde ik onze vier vrijwilligers bij familie Van der Tol. Daar bleek één van de auto’s schade opgelopen te hebben waardoor er heel wat geregeld moest worden en de vrijwilligers niet konden komen helpen op de houtkade bij familie Boxhoorn. Een tegenvallertje voor degene bij wie de schade was ontstaan en het gemis aan acht extra handjes op de houtkade.

Wouter Gerbscheid kan bij ons maar weinig aanwezig zijn gezien zijn beroep maar had aangegeven nu te komen inclusief zijn motorzaag uitrusting. Hij heeft zijn zaagcertificaat behaald als vrijwilliger bij de brandweer. Na de pauze is Wouter na een korte instructie en begeleiding met de motorzaag de knotbomen te lijf gegaan. Dit waren er best behoorlijk wat. Op twee bomen na (werd te laat) zijn alle andere knotbomen netjes door hem afgewerkt.

Na afloop van ons werk bij onze aanhangwagenstalling met Jaco Fokker gesproken en aangegeven wat wij hadden gedaan en waar wij niet helemaal aan toe waren gekomen. Jaco deed de toezegging dat hij met de trekker en een hout versnipperaar de stapels  takken zou verwerken. Dit heeft hij inmiddels gedaan. Al met al is hierdoor maar een heel klein deel niet afgemaakt. Dit gaan wij de komende weken alsnog met een paar vrijwilligers doen.

Beide Ed’s zijn diezelfde middag nog langsgegaan bij Adriaan Vendrig. Adriaan had aangegeven dat een heel groot deel van de knotbomen door zijn zoon en anderen waren geknot en de afkomende takken naar Artis. Helaas niet onze wijze van werken waar natuurwaarden voorop staan. Onze planning is door dit uitgevoerde werk behoorlijk verstoort omdat wij het voornemen hadden bij Adriaan nog zeker twee keer daar te gaan knotten. Dit gaat nu niet door waardoor wij op korte termijn moesten uitzien naar andere locaties.

Die andere locaties zijn net als ruim een maand geleden bij de familie Smit en de gebroeders Lycklama waar wij weer verzamelen en gaan splitsen. Bij de familie Smit gaat het eigenlijk uitsluitend om de afgekomen takken op een goede wijze verwerken als en in de oeverbeschoeiing. Hiervoor zijn naast Wim Kaars en Ed Middelweerd mogelijk nog zo’n 4 andere vrijwilligers nodig inclusief twee stagiairs. Het gaat daar niet om productie maar om zorgvuldig werken. Vermoedelijk zal de grootste helft zich kunnen uitleven op de houtsingel. Bramen, takken en struiken weghalen en afkomende takken op een goede wijze op houtrillen neerleggen. De vorige keer troffen wij op verschillende plaatsen de plekken aan waar de reeën ’s nachts hadden gelegen. Een beetje ruige maar mooie houtsingel. De eerste 100 meter van de ongeveer 500 meter hebben wij nagenoeg af.

Wij verzamelen weer rond 09.00 bij Lycklama, Zandpad 84 in Breukelen. Bij Lycklama krijgen wij geen koffie/thee/frisdrank/koek etc. Dus iedereen moet dit zelf meenemen. De weersverwachting is niet geheel duidelijk maar vermoedelijk lichte dooi en regen. Op de houtsingel sta je vrij beschut maar regenkleding bij de hand hebben lijkt mij verstandig evenals laarzen met dikke sokken.

Gelijktijdig een verzoekje aan alle vrijwilligers. Het zou voor de Ed’s en Wim Kaars heel fijn zijn als wij klaar zijn met onze werkzaamheden dat een paar vrijwilligers even helpen om het gereedschap met een doek af te drogen en zo mogelijk vast wat geordend neerleggen. Dit scheelt ons best wat tijd waardoor wij soms ook een beetje bijtijds thuis kunnen zijn.

De maand mei is nog een heel eind weg maar suggesties voor ons knotuitje zijn nu al vast welkom.

Voor dat ik aangeef wat wij komende zaterdag gaan doen en waar eerst nog even een terugblik op onze laatste werkdag bij Wim/Pim van der Tol op 29 december 2018. Bij de laatste knotdag van het jaar, meestal tussen de Kerstdagen en Oud- en Nieuwjaar is de opkomst aan vrijwilligers meestal wat lager. Hier houd ik rekening mee voor wat betreft de knotlocatie. Kennelijk hadden veel vrijwilligers er zin in want er kwamen 15 vrijwilligers! Met wat meer handjes kan je natuurlijk ook wat meer werk aanpakken. Dit is dan ook zeker gedaan.

Rondom de kuilplaat en bij de voormalige hooiberg stonden nog best soms forse knotbomen. Het knotten en het afvoeren van de soms zware takken ging zeer voorspoedig. De afkomende takken konden vrij dichtbij op twee stapels worden neergelegd. Met één knotboom op de houtkade en de rest bij de kuilplaat zijn er die dag 16 knotbomen geknot en met de hand of motorzaag afgewerkt. Tijdens koffie/theetijd werden wij door de familie verwend met allerlei lekkers. Wat iets minder ging deze dag waren de opgelopen verwondingen. Drie in totaal, nog nooit gebeurd! Gelukkig vielen de verwondingen achteraf allemaal mee, maar het was soms toch even schrikken. Laten wij hopen dat wij dit jaar met weinig blessures te maken krijgen.

Op de houtkade is in samenspraak met Wim van der Tol een flinke aanzet gedaan om het schapengaas en de palen te verwijderen. Zo rond de 40% is inmiddels verwijderd. Op het deel van de houtkade

waar dit is uitgevoerd kunnen wij na een maaibeurt met onze bosmaaier weer normaal bij de te knotten bomen komen. Na de koffiepauze kwamen steeds meer vrijwilligers helpen op de houtkade omdat het aantal te knotten bomen snel minder werd. Een mooie en zeer zinvolle afsluiting van onze laatste knotdag van het oude jaar. Later heb ik nog contact gehad met Wim/Pim die zeer content was met de hoeveelheid werk en de wijze waarop wij dit bij hen hebben verricht.

Op het laatste moment moesten er nog heel wat acties ondernomen worden om een knotlocatie te regelen voor komende zaterdag. Bij Adriaan Vendrig gaat het nu niet door evenals bij Hans van Schaick uit Loenen aan de Vecht. Zaterdag zal ik dit toelichten.

Het is uiteindelijk het knotdijkje van Jaco en Ellen Fokker vlak naast de A-2 geworden. Voor parkeren en enig onderdak zijn wij altijd te gast bij de familie Boxhoorn in de gerenoveerde boerderij aan het Honderschelaantje 4. Voor degenen die deze locatie niet kennen tref je deze aan op onze website bij locaties onder “Boerderij Van Treur” om het wat ingewikkeld te maken.  Wij kunnen daar de auto’s parkeren (wel rekening houden met een vrij doorgang) en in het oude staldeel tijdens onze pauze even bijkomen. De familie Boxhoorn is vermoedelijk niet aanwezig daarom moet iedere vrijwilliger en stagiair zelf voor koffie/thee/frisdrank zorgen.

De weersverwachting is niet al te best. Dit houdt in laarzen aan en geen nette kleding. Als het daar regent dan is het zeer glibberig en zit je snel onder de klei. Wij verzamelen daar zoals gebruikelijk rond 09.00 uur.

Wat gaan wij daar voor beheerwerk uitvoeren? Een jaar geleden hebben wij daar veel jonge knotbomen onderhanden genomen, met name die bij de hoogspanningsmasten. Zaterdag gaan wij de andere jonge en deels oude knotbomen knotten. Geen grootse klus maar wel een mooie. Voor de motorzaag is er eveneens enig werk te doen.

Tot zaterdag!